www.trunghochoangdieubaxuyen.net - Thn Chc Qu Thầy C v Đồng Mn Hong Diệu một năm mới lun được Dồi Do Sức Khỏe v Trn Đầy Hạnh Phc - www.trunghochoangdieubaxuyen.net






Dương Lịch m Lịch Click on the date for details

Chiếc Xe Đạp Ngy Xưa Ấy

Nguyễn Thị Tuyết HD 83-86

Bi viết ny thuộc loại essay trong tiếng anhđược viết bằng 4 thứ tiếng việt anh php v ho lan

Tịnh Tm 3 l tn trường của ti thời tiểu học đến lớp 9, năm đ l năm học 82-83, chng ti thn nhau từ lớp 6, bộ 6 chng ti c Mỹ Linh, Thy H, Phượng Linh, Thu Loan, Băng Tuyết, v ti. Tn của ti khng c chữ lt ngoi chữ Thị.
Mỹ Linh nh gần c gio chủ nhiệm tn Thơ, người Tiều, Thy H nh gần Mỹ Linh con chủ trại đng hm, nh c cy to rất to kế bn cổng ra vo, Phượng Linh nh gần ng ba Tr Men, Thu Loan nh gần cầu Thin Hộ gia đnh sỹ quan trước 75, nh Thu Loan c nhiều cy to, cy me bn cạnh ao, v rất rộng, Băng Tuyết nh rất bnh thường, gần nh Thu Loan, cn nh ti gần trường, chỉ đi bộ hai pht l đến cổng trường.Năm học cuối cấp ny, chng ti lại cải vả nhau v thế l bộ 6 trở thnh bộ 5 ,cn ti th một mnh, phải thi đua học để lm sao ngang bằng nhm ny, v trong nhm c nhỏ Mỹ Linh học rất giỏi v thng minh,những bạn kia th ăn theo. Nhưng giờ đy, ti phải chơi một mnh, khng cng bn cng nhm nữa, ti rất buồn v đơn độc suốt một năm học, cả nhm bọn họ, ti chỉ nể Mỹ Linh v nhỏ rất thng minh, mỗi ngy đi bộ một mnh đến trường hai buổi, những lc rảnh ti hay ngồi trước hnh lang lầu hai, nhn xuống pha dưới đường xem người qua lại, v đy l con đường chnh dẫn vo trung tm. Ti thường ao ước được đi xe đạp đến trường, m nh ti chỉ c một chiếc xe đạp nữ inox sườn dẹp, rất nặng, khng c gắn giỏ pha trước cho hợp với mode thời bấy giờ, ti biết thời đ cả Tỉnh Sc trăng chỉ vỏn vẹn st lại chừng vi chiếc như thế.
Đến cuối năm học, kết quả cả năm, Phượng Linh th đựơc cấp bằng khen học sinh Giỏi, ti chỉ thua 0.1 điểm mn văn thế l c chủ nhiệm khng cho ti vo danh sch. Ti rất buồn v khng c sự cng bằng ở đy, ai cũng biết sức học của chng ti trong nhm.Sau lễ pht giải thưởng cuối năm, ti chỉ được Xếphọs sinh Tin Tiến. Nhưng năm đ chng ti phải nổ lực hết tốc độ để được vo Trung Học Hong Diệu.
Chng ti chơi chung với nhau nhiều năm như thế,nhưng lại khng ni chuyện với nhau cả năm v những việc cải vả trẻ con.Vo ngy thi tốt nghiệp lớp 9, ti ngồi kế Băng Tuyết, v trng tn nn ti ngồi kế bn nhỏ, sau khi lm bi văn, ti ngừng bt v ngồi đọc lại bi đ lm, nhỏ Băng Tuyết kế bn chưa lm v đề bi rất kh v c bẩy của nguời ra đề, khng kho th lm trật đề l ăn zero, m như vậy th rớt chắc, ti rất tự tin bi lm của mnh, nhỏ Băng Tuyết kế bn khều ti v hỏi ?
Đề ny lm sao?
Chỉ dẩn chứng những g trứơc thời gian c truyện của chị Dậu, cn những g sau đ đừng kể ra sẽ lạc đề ti trả lời.
Sau đ dẩn chứng vi bi cụ thể, thế l nhỏ hiểu v bắt đầu viết. Sau khi thi xong ti được kết quả rất cao,c bạn học rất giỏi nhưng dẩn chứng sai v bị điểm dưới trung bnh, khc b lu b la. Nhưng ti khng thể vui trọn vẹn v đng ra với số điểm của ti, ti được tuyển thẳng vo trường Hong Diệu, nhưng v ti khng được học sinh giỏi cuối năm nn ti phải thi chuyển cấp, nhỏ Phượng Linh cũng bị thi v nhỏ học đu c giỏi ngoi ci hn. Sau khi tốt nghiệp ti chuẩn bị ro riết cho kỳ thi vo THHD. Vo ngy thi, ti lm bi rất tốt, sau khi thi Ba M ti gửi số bo danh cho Củ Na của ti (theo tiếng gọi người Tều) xem kết quả. Củ ti tn l Quang dạy mn ton trường THHD,Sau khi chấm điểm thi xong, Củ chạy lại nh ti bo cho Ba M ti l ti được 9.75 điểm mn Ton, sau vi học sinh đạt điểm 10. Lc đ ti rất bực tức, v khng hiểu sai ở điểm no m bị trừ như thế, nhưng d sao ti cũng được tổng số đạt điểm cao v trường HD lc đ.
Ngy nhập trường đ đến, ngy 05-09-83, ti đ được toại nguyện, cưỡi trn chiếc xe đạp Mini m cũng l chc xe đạp của chị thứ năm ti để lại, chiếc xe đạp đ được sử dụng nhiều năm từ chị Năm đến chị Huệ rồi chị Bảy, rồi đến lượt ti xe vẫn cn rất mới. Cc Chị ti xi rất kỹ mỗi tuần đều lau chi bng long,no cm xe,sườn xe, chung xe, vnh xe.v. vv... Nn ti cũng phải tun theo qui luật ny, do chị ti dặn sau khi TN THHD ln SG, cc chị ti đều nhắc nhở phải chạy cẩn thận chăm sc xe cho kỹ, nn ti khng dm qun lời dặn ny, gia đnh ti gồm năm trai. Chị em ti gồm năm gi m Ba ti hay gọi Ngũ Long Cng Cha cho vui nh.
Chng ti cch nhau hai tuổi, nhưng chị Huệ ti v chị bảy ti cch nhau đến bốn tuổi. Khi chị Huệ ti ln SG th chỉ cn chị Bảy ti học lớp 12, ti th bắt đầu v lớp 10.
Ngy đầu nhập học, ti vui mừng khn xiếc v được mặc quần o mới, o trắng quần đen với chiếc xe đạp Mini ny. Lng vui khng tả được khi ngy đầu đứng trước cửa trường Hong Diệu, thấy mnh đ l c thiếu nữ trưởng thnh. Tiến vo trong sn trường chng ti phải dắt bộ xe đạp vo bn trong khng được chạy vo, nếu mấy nam sinh nghịch ph chạy vo bn trong sn trường, th c Bc bảo vệ yu cầu xuống xe dẩn bộ.Bc bảo vệ l người bạn, quen anh hai ti, lm việc v sống tại Php nhiều năm, Bc trở về sau năm 75, ti khng hiểu tại sao Bc chấp nhận lm bảo vệ trường Hong Diệu. Bc biết ti l em anh Hồng v ti c ni cho Bc khi ti c dịp ni chuyện với Bc.
Khi vo được danh sch lớp 10A4 khoa Anh Văn, ti đ gặp lại Phượng Linh, Thu Loan cn Băng Tuyết, Mỹ Linh, Thy H học lớp 10A3, thế l chng ti lại lm ha v học cng, v kế lớp nn bọn chng ti hợp lại chơi với nhau như xưa, nhưng Mỹ Linh phải nghĩ học do hon cảnh gia đnh kh khăn hay do chuẩn bị đi nước ngoi. Thế l cả bọn chỉ cn lại năm đứa, ti được xếp ngồi bn nhứt vời Hang Oanh v Phượng Linh, Mỹ Trinh, bn sau chng ti l Dinh, Thịnh, Ngn. Sau khi phn cng chức vụ của lớp ngy đầu đi học, ti cũng t quan st xung quanh bạn b, chỉ biết lớp v trường th hon ton xa lạ, chỉ c Phượng Linh,Thu Loan l bạn b cũ, tất cả đều l bạn từ cc nơi trong Tỉnh ST đến, no l Trường Khnh, Ph Tm, Đại Tm.v.v.vv cc phường trong Tỉnh ST. C gio chủ nhiệm l c Chuyn, một bạn nữ l Dung lm lớp trưởng, lớp ti khoảng hơn 35 bạn nam nữ.
Hng ngy, ti vẩn cưỡi xe đạp đi về vo buổi chiều,
cn chị ti sử dụng vo buổi sng, chiếc xe vẫn lăn trn đường m chẳng bao giờ bị hư cả, nn chng ti rất qu, v cc chị ti xi cẩn thận v Ba ti hay chăm sc xe thường xuyn, nn xe t khi bị hư hao trn đường.
Học được vi thng, chng ti bắt đầu quen trường lớp v bạn mới,trong đ c nhm nam Dinh, Thịnh, Ngn l rất thn nhau, cả ba điều cao ro nhưng Dinh, Ngn th đẹp trai hơn, cn ti, Phượng Linh, Thu Loan, Mỹ Trinh th cng nhm. Một hm, Dinh hỏi ti sau giờ học tan trường:
Cho Dinh mượn tập lịch sử của Tuyết
Ti liền lấy ra tập lịch sử cho Dinh mượn, ngy mai sau giờ tan học Dinh gọi ti v ni:
Cho Dinh gửi trả lại tập
Ti mang về nh v c linh cảm ci g đ cồm cộm, ti đnh mở ra quả nhin đ l một bức thư km tấm thiệp xinh xắn, với vi dng thơ ngy ng tuổi học tr
C bạn c đi mắt trn xoe,
Lm lng ti xao xuyến
Ti hết hồn v vội lấy ra x ngay, v sợ chị ti hay bạn b thấy th khng hay, từ đ mỗi ngy Dinh điều gửi thư cho v hẹn ti gặp tại nh c Chuyn chủ nhiệm, lc đ Thương học cng lớp qu ở Trường Khnh cũng ở cng c, Thương l học sinh giỏi của Trường Khnh, chng ti gặp nhau tại nh C nhưng chẳng ni g, chỉ ngồi chơi nghe c ni chuyện thi,v cứ như thế Dinh hẹn ti những lần sau đến nh C. Chng ti thư từ v hẹn họ qua lại, nhưng ti khng thch chuyện ny, v cả lớp hnh như biết ci g đ m giữa chng ti đu c điều g xảy ra, tụi bạn tru trọc v rng ghp tn ti với D, ti rất bực v từ đ ght Dinh, ti khng thch ni chuyện với Dinh nữa .Ti rất v l v bạn b rng ghp, thế l ti khng ni chuyện với Dinh, sau đ Thịnh chuyển thư Dinh cho ti, ti từ chối v ni:
Thịnh nhắn Dinh đừng gửi thư nữa
Những chuyện ny chỉ c ti v Dinh, Thịnh, Ngn biết, những bạn khc điều khng biết điều b mật ny.
Hng ngy ti v Phượng Linh chạy xe đạp đến trường, c lần Dinh chạy xe đạp qua mặt ti v Phượng Linh, Dinh lạng qua lạng lại thế l m một ci Dinh t trước mặt xe đạp của ti v Phượng Linh, cả hai đều cười khc khch nhưng khng dm cười lớn sợ Dinh qu.
Phượng Linh ni đng đời, by đặc cua gi.
Lớp 10, l thời gian chuyển tiếp từ lớp 9 ln trung học, đối với cc mn học điều thay đổi rất nhiều như từ số học chuyển sang Đại số ,ni chung l chng ti gặp rất nhiều kh khăn, c bạn học rất giỏi lớp 9 hay tiểu học khi sang lớp 10 th thnh học sinh trung bnh, cụ thể l Thương, v mn Ton l mn kh nhất v cc mn khc như Sinh Vật, Ha Học cũng thế, đối với mn Ton chng ti phải tm thầy học thm ngoại kha, lc đ Thu Loan tm ra được c KA gần nh dạy Ton cho chng ti, c mới ra trường nn phương php dạy khng hay lắm, nhưng lc đ khng biết ai khc nn chng ti phải đi học như vậy, C KA ở gần nh Thu Loan nn bọn chng ti gồm năm đứa mặc d học khc lớp, nhưng chng ti đng tiền học cho c, học tại nh Thu Loan. Nhờ thế m năm lớp 10 tụi ti học kh mn ny.
Vo gần dịp tết dương lịch, trường HD c tổ chức văn nghệ do học sinh biểu diễn, ti sng tc một điệu ma cho lớp, sau đ c Thủy dạy thể dục gip cho lớp ma hay hơn, sau đm chng ti biểu diễn khoảng gần 10h tối. V qu trể Hong Oanh yu cầu chng ti về nh nhỏ ngũ ,tụi ti gồm bốn đứa,thế l quyết định về nh nhỏ ngũ v bo với gia đnh ngũ lại nh bạn,khoảng 11h tối anh của Hong Oanh l Quch Huy Chiến người học cng kha với chị ti khoa Php văn,anh Chiến l người sng tc nhạc thiếu nhi khi anh Chiến chỉ c 10 tuổi, v đọat giải xuất sắc người sng tc nhỏ nhất ,anh rất c năng khiếu về nhạc l chắc do di truyền của Cha anh, nn anh đn rất hay. Lc ny ti rất thch nghe anh đn cho cả đm chng ti nghe, anh đn cho ti ht, cứ thế gần sng chng ti mệt nhừ v đi ngủ.
Từ dạo đ, ti để đến anh Chiến, anh Chiến học sng ti học chiều, khi anh Chiến tan học ti vo học, anh Chiến chạy xe đạp sườn ngang mu xm, ti với chiếc xe Mini inox. Anh Chiến cũng thch ti, nn chng ti gặp nhau h hẹn đi dạo vng quanh ST, thực sự ST th nhỏ nn đi đu ai cũng thấy, nhưng chng ti mỗi người mốt chiếc xe đạp cứ thế m đi. Cả lớp ti điều biết chuyện ti v anh đi dạo với nhau trn những con đường của ST. Thế l Dinh nghe thấy, Dinh rất kh chịu, nhưng khng lm được g. Chuyện chng ti l thế chỉ chạy xe vng vng quanh phố thế thi.
H lớp 10 lại đến, ngy cuối cng chng ti tổ chức ăn bnh v uống nước, tiệc chia tay nho nhỏ của lớp 10A4. Quỳnh học cng trường biết ti v anh Chiến, v l bạn trai của Thương cng lớp, Quỳnh gh lớp đn ht cho chng ti nghe, Quỳnh đn ht rất hay, Dinh thấy thế, nghĩ l bạn trai ti nn rất kh chịu. Ngy đ, Dinh c vẻ mặt kh chịu đến ai cũng nhận ra, nn mấy bạn ti cng chọc ti hơn. Kết quả cuối năm ti được học sinh Tin Tiến theo danh từ được gọi thời đ. Kết thc năm học lớp 10.
Lớp 11 lại đến, Chị ti đậu ĐH TH ở Thủ Đức, thế l lớp chị kế tiếp ra đi, để lại chiếc xe đạp ny cho ti. Mỗi sng ti c nhiệm vụ thức sớm nấu nước pha tr cho Ba M ti, v chuẩn bị đồ ăn sng cho cả nh rồi cưỡi chiếc xe đạp đến trường. Ti lại được đi học buổi sng. Thầy Duyn chủ nhiệm lớp 11 A4, thầy dạy Ton v Chnh Trị, thực sự chng ti lc đ cn mệt hơn năm lớp 10, v thầy dạy tệ qu, chng ti tất cả điều đi tm học thm mn ton như thầy Nhị v Thầy Hưởng, hai thầy dạy ton rất giỏi, ti cũng học thm mn L của C nh. Mn L v mn Ton ti học rất kh năm lớp 11, ti bắt đầu hứng th trở lại hai mn ny. Nhưng chng ti rất sợ giờ ton thầy Dinh, v thầy dạy tệ qu. Một hm thầy bệnh, chng ti gh thăm nh, nh thầy ở Đại Tm c trồng rất nhiều rau cải ngay cả ma, ti cn nhớ ăn một khc ma thầy chặt cho chng ti. Thầy dể thương lắm, nhưng v dạy mn Tan, th thầy khng truyền đạt hết cho chng ti kinh nghiệm của Thầy, nn chng ti rất ngại giờ dạy của thầy. Năm lớp 11 chng ti phải lm lao động cng ch rất nhiều, no l đo ao nui c sau trường, trồng khoai ,la vv... Dinh lc đ lm lớp ph LĐ nn gip ti rất nhiều những ngy lao động như thế. Khi trường c đố vui để học, ti, Dinh v một bạn khc được tham gia cng nhm, thế l ti ni chuyện lại với Dinh, nhưng cũng rất t. Dinh rất thng minh , trả lời nhanh chng cc cu hỏi, m ti th phản xạ chậm hơn nn khng c cơ hội nhấn chung, Dinh nhường ti trả lời được vi cu, chng ti lại ni chuyện huyn thuyn với nhau kể từ đ, trừ chuyện tnh cảm nam nữ.
Thời gian ny ti cũng hay đi dạo cng anh Chiến, nhưng t lại do việc học thm qu nhiều, chuẩn bị cho thi ĐH nn ti rất hạn chế gặp anh. Kết quả năm ny ti cũng l học sinh Tin Tiến.
Vậy m được hai năm học HD với chiếc xe đạp Mini l bạn đồng hnh của ti mỗi ngy đến trường. H năm lớp 11 lại đến, ti phải ln SG học luyện thi ĐH, ti lại xa n, ti rất nhớ n v n chưa bao giờ giờ hư trong hai năm trời đi học. Ln SG ti lại đi bằng xe đạp của chị ti để lại, nhưng n khng l xe Mini bnh nhỏ nữa, m l xe đạp với bnh to, v Thnh Phố SG rất lớn nếu chạy xe đạp Mini th khng biết bao giờ đến đch. Sau ba thng h, trở lại ST, ti rất bận bịu cho việc học, khng gặp lại anh Chiến v ti khng muốn bận bịu chuyện nam nữ, điều ny ảnh hưởng rất lớn cho việc học. Anh Chiến tm đến nh ti v xin chị ti cho gặp, nhưng lc đ ti khng muốn gặp anh Chiến, anh Chiến năn nỉ chị ti nhiều lần thế l chị ti khuyn ti nn gặp anh Chiến, anh Chiến rất muốn đi chơi với ti nhưng ti khng muốn, thế l ti v tnh ni:
Thi, Tuyết bận lắm, anh Chiến đừng tm Tuyết nữa.
Anh Chiến biết, nhưng chỉ lu lu đi chơi thi m anh Chiến ni:
Khng được đu, Tuyết xin lỗi
Rồi chng ti chia tay nhau từ đ, anh Chiến rơm rớm nước mắt khi chia tay ti, ti thấy tội, nhưng lc đ tim ti khp lại v ti chưa yu anh, m chỉ l cảm gic thch c người quan tm của thời bồng bột. Chia tay anh Chiến, v từ đ ti khng thch đn ht g nữa cả.
Ln lớp 12, thầy Thạnh chủ nhiệm chọn những học sinh cc lớp từ kh trở ln, cc bạn cng lớp l những học sinh kh giỏi từ cc lớp khc. Thế l cả nhm bạn chơi chung, chng ti chỉ cn lại Mỹ Trinh cn lại những bạn khc như Phượng Linh,Thu Loan điều chuyển sang lớp khc, Mỹ Trinh ngồi kế ti học rất giỏi, lớp ti 12A1 c bộ tứ nam Sư, Hải, Tm, Anh điều l thần đồng, họ rất giỏi Ton, Ha, Sinh, ước muốn của ba bạn l trở thnh Dược Sỹ. Khng thể no học qua ba bạn ny vo ba mn đ.Nhưng L l sở trừơng của ti v Ton hệ 12 năm, m thời đ cc bạn điều bỏ, v học Tch Phn, Lượng Gic, m cc bạn khc khng quan tm nhiều, ti nghe lời Chị Năm ti phải tập trung TP, LG v n lin quan rất nhiều với mn Ton ở ĐH. Ti được chị ti để lại bộ đề thi ĐH mn Tan do Thầy Hưởng viết rất hay, chị ti ni:
Nếu em giải hết mấy bi ny, khng sợ g cả khi đi thi
Ti được Thầy cho lm Thủ Quỹ lớp, chức vụ ny khng lấy g lm hảnh diện, m cn b lỗ hoi. Nhưng được việc l lc no thầy hay bạn cng lớp đến tm ti, năm đ ti bệnh hoi do học qu nhiều. V lc ny chng ti phải lao động vo buổi chiều, như cạo tre lm mn tre xuất khẩu, mấy chuyện ny ti cũng t lm v Dinh lc no cũng gip ti, từ đ ti thấy vậy ni chuyện lại với Dinh, thế l bạn cng lớp hay chọc ph ti v Dinh. Nhưng lc đ ti khng cn giận v ght Dinh nữa, chỉ ni chuyện như hai người bạn thn thiết. Dinh gip ti ngoi việc lao động, cn cc mn học hay bi học kh, Dinh rất thng minh mn Ton, L, Ha, v tr nhớ rất tốt trong cc mn học như Lịch Sử, Địa l. Mnh học bi thấy mồ m lc no cũng thấp điểm hơn Dinh, v Dinh học t hiểu nhiều, cn ti th ngược lại.
Năm đ ti được thầy Thuận gửi đi thi học sinh giỏi L Tỉnh Hậu Giang (Tỉnh Cần Thơ ngy nay tch ra với Tỉnh Sc Trăng), nhưng sau kỳ thi ny ti khng đạt kết quả cao. Năm học lớp 12 l năm rất bận rộn v kh khăn, ti phải đi học thm Ton, v Anh Văn, v thi tốt nghiệp l bốn mn Tan (l mn bắt buộc), L hay Sinh Ha (sẽ được thng bo cuối học kỳ một), mn Văn( l mn bắt buộc) v Anh Văn, hay Sử, Địa (sẽ được thng bo cuối học kỳ một). Chng ti tập trung cho việc học thi ĐH l Ton, L, Ha cao độ, phải học thm v học nhm, lc đ ti v Mỹ Trinh hay học chung ở nh ti, chng ti t quan tm đến mn Anh Văn của thầy.
Tụi em lo thi đậu đại học, coi chừng thi rớt tốt nghiệp thầy ni:
Sau khi thi học kỳ hai xong, l kết thc năm học lớp 12 Hong Diệu , chng ti được nghĩ rất nhiều mn, do thầy c bận chấm thi v chuẩn bị thi tốt nghiệp. Mỗi lc khng c giờ học, chng ti Mỹ Trinh, Đo hay trốn ra ngoi ăn vặt như ch sưng sa hột lựu, bn nước lo vv khi ra cổng gặp Bc bảo vệ đu c ai được ra, nhưng do Bc biết ti nn cho chng ti ra khỏi cổng trường trong giờ chng ti nghĩ, cn lớp khc th học. Ăn ngon thỏa thch rồi trở lại lớp, ni chuyện về những ngy sắp tới, ti th t tm sự với ai ngoi Mỹ Trinh, ti cũng chẳng ni với Mỹ Trinh l ti thi vo ĐH no, v sẽ lm g ở đu? Mỹ Trinh cũng tốt tnh t hỏi khi ti khng muốn ni.
Khi học kỳ hai tri qua, kết quả ti được học sinh Tin Tiến. Kết thc những ngy thức khuya học bi, dậy sớm nấu ăn rồi mới đi học. Ti khăn gi ngay sau khi thi TN, ln SG chuẩn bị học tiếp cho kỳ thi ĐH. Em kế ti l người sử dụng cuối cng chiếc xe đạp Mini ny, chiếc xe đạp đ chuyn chở chng ti hng ngy hai buổi đến trường, m chỉ thời Trung Học Hang Diệu chng ti mới được sử dụng, n chất chứa biết bao nhiu tnh cảm của chị em ti, n chứng kiến biết bao buổi hẹn h của năm chị em chng ti, v l Ngũ Long Cng Cha, nn chng ti được liệt vo danh sch nữ sinh khng xấu x của Hong Diệu, nn khng trnh khỏi c những đui di .
Đang học thi, vo khoảng cuối thng 6 ti nhận được điện thoại của D ti gọi: Con đậu TN điểm rất cao.
Ti vui sướng lắm, lc ny lng thanh thản để chuẩn bị cho những ngy thi sắp tới, kỳ thi gay go hơn nhiều v quyết định sự thay đổi cho học sinh Hong Diệu cũng như c nhn ti.
Những ngy học ở SG v Dinh đ tm gặp ti, do Ba ti cho địa chỉ nh ti, Dinh mời ti đi uống nước, lc đ ti đang ở đường L Văn Sỹ (hay Trương Minh Giảng Quận ba trước 75).
Dinh học ĐH Bch Khoa (hay Ph Thọ trước 75), ti học Thủy sản SG. Dinh gh nh ti chơi v ni chuyện với chị ti, chị ti rất thch Dinh v Dinh đẹp trai v học cng nghnh với chị ti, nn chị ti rất thch ni chuyện về những g lin quan nghề nghiệp, Dinh mời ti đi chơi, chị ti ni:
Đi đi em

Ti th nghĩ Dinh như một người bạn, cng qu chứ chẳng nghĩ g khc, đi chơi vi lần Dinh lại bắt đầu tỏ tnh:
Dinh muốn Tuyết l bạn gi Dinh, Tuyết thấy sao?
Tại sao ? ti hỏi ?
V mnh rất thn nhau, từ lu rồi. Dinh ni
Đng l thn nhau chứ đu c yu nhau, ti trả lời
Dinh muốn tiến xa hơn. Dinh tiếp
T khng nghĩ thế
Vi năm sống ở SG, Dinh ở k tc x Bch Khoa, chng ti dời về Quận 5. Dinh sống rất gần nơi chng ti ở, thỉnh thoảng Dinh gh sang chơi, chng ti chuyện tr vui vẽ như hai người bạn thn thiết cng qu, khng hơn khng km. V lc đ ti cũng đ yu cht xu một người khc. Nn tnh cảm chng ti chỉ thế thi, khng tiến xa hơn được.
Khoảng năm 91-92 l lần cuối cng chng ti ni chuyện với nhau, Dinh khng cn kin nhẫn v ni:
Tuyết c tnh cảm g với Dinh khng?
Tuyết nghĩ vẫn vậy, khng thể xa hơn được
Dinh muốn xa hơn Tuyết đồng khng?
Tnh bạn vẫn l tnh bạn kh m thay đổi được Tuyết ti tiếp
Như vậy Tuyết chỉ xem Dinh như bạn thi hả?
Ti cười ừ, thế thi.
Sau ny, Dinh lập gia đnh v nay lm Gim Đốc Cho Cng Ty Giao Thng Vận Tải Tỉnh ST khấm kh lắm.
H năm 1997 trở về ST, ti thăm lại Hong Diệu v tặng qu cho cc em học sinh ngho học giỏi, v Thầy C c hon cảnh kh khăn. Ti gặp lại Thầy Duyn, C nh, C Thủy, Thầy Thạnh, C Chuyn, ti vui mừng khng tả xiết v đu thể gặp được cả ba Thầy C Gio Chủ Nhiệm mnh khi xưa cng lc, v cc Thầy c vẫn cn đ v khỏe mạnh, đ l niềm may mắn của ti trong đời gặp lại Thầy C ngy xưa. Khi trao phần cho cc em ti khng khỏi bồi hồi xc động như những ngy ti vo ngưỡng cửa Hang Diệu.
Chiếc xe đạp ny của năm chị em chng ti sử dụng, ti cho lại con gi người đồng nghiệp, v chu rất cần một chiếc xe đi học hng ngy như ti, ti thấy thế v cho n lại cho bạn ti. Cho d c nhiều thay đổi thăng trầm trong cuộc đời, nhưng ti vẫn cứ muốn nhn thấy chiếc xe đạp inox ngy xưa mi mi, hy vọng một nơi no đ người sử dụng n vẫn sử dụng chiếc xe đạp ny.
Xe đạp xưa khng cn đồng hnh với chng ti v Ba ti cũng khng cn chăm sc n nữa, v Người đ ra đi vĩnh viễn cũng như chiếc xe đạp ngy xưa ấy, chẳng biết n cn tồn tại chăng? Mong rằng một nơi xa xi no đ n vẫn cn nguyện vẹn, v cũng như hnh ảnh của Ba ti ở trong ấy cng suy nghĩ của năm chị em chng ti. Ti nhớ lời Ba ti ni khi Ba ti thường hay gặp Dinh những năm sau ny v khen tắm tắt:
Dinh n tốt qu sao con khng lấy n
Dinh thường c lin lạc với em gi ti v biết email của ti, chng ti lại lin lạc với nhau như những người bạn, nhưng rất lu rồi chng ti khng gặp nhau, ti yu cầu Dinh gửi hnh cho ti xem, by giờ Dinh rất đẹp v sang nữa chứ. Rồi ti lại nghĩ, mnh đ đnh mất đi một mối tnh thuở học tr ngy thơ ny.

Mong ước c một lần về lại chốn xưa, tm lại bạn b, trường HD với tiếng trống trường, hồi tưởng lại kỷ niệm xưa tnh yu tuổi học tr, v ở một gc trước lớp c ai đ đứng nhn ti trong giờ tập thể dục giữa giờ v được cưỡi trn chiếc xe đạp ngy xưa ấy vng quanh ST.
V ngy ấy c năm chị em v anh em chng ti cng ăn cơm với Ba M, ngồi nghe những lời răng dạy của Ba, cũng như trước giờ đến trường Ba thường nhắc:
Chạy cẩn thận nhe con.
Thời gian tri nhanh, qua hơn 20 năm, ti cn nghĩ mi đến n ,ti nghĩ những buổi đến trường, những buổi đi dạo ST, những ngy mưa nắng cng năm chị em ti, tnh cảm chị em ti rất đầm ấm v thấm thiết khng thể no diển tả hết, cho d chng ti nghn trng xa cch nhau, mỗi người mỗi nơi, nhưng lc no cũng nghĩ về nhau, v thỉnh thoảng khi nhắc lại chuyện cũ chng ti hay ni với nhau, chiếc xe đạp ny gi như tụi mnh, n c tnh yu v tnh cảm như tụi mnh đ. By giờ n đang ở đu? C cn tồn tại, hay l n đ gi nua củ kỹ v người ta quăng n vo một gc no đ hay trong một đống rc no rồi?

Ti hy vọng ai l chủ nhn n ngy nay, khi đọc được những k ức ny th hy giữ lấy n v trn trọng n như trn trọng tnh cảm của năm chị em ti
thời Hong Diệu.

Tuổi thơ ti với chiếc xe đạp ngy xưa ấy
Chiếc xe đạp chuyn chở tnh yu chị em ti
Cng tnh thương của cha ti ngy ấy
Ước muốn một ngy về lại chốn xưa
Tm lại tnh yu tuổi học tr ngy xưa ấy
Nhn lại cy phượng vĩ trong sn trường
Hong Diệu ngy xưa ấy
Sn trường, tiếng trống vo lớp học
Giữa giờ chơi với giờ tập thể dục
Giờ tan trường, giờ chia tay
Chia tay mi mi tuổi học tr ngy thơ
Với bạn b cũ, lớp học xưa
Trường Hong Diệu với chiếc xe đạp ngy xưa ấy.

Nguyễn Thị Tuyết HD 83-86 Viết vo ma xun Bruxelles 2010

English Version
THE BICYCLE OF THE OLD DAYS

Tịnh Tm 3 is the name of my school from grade 1 to 9. The year 1982-1983 marked the last school year. We formed a group of 6 girls named - My Linh, Thuy Ha, Phuong Linh, Thu Loan, Bang Tuyet and me. My name has not middle name as others except Thi inserted in the middle.
My Linh lived near to the teacher Thos house. My Linh was a Tai Chieu Chinese girl. Thuy Ha was a daughter of the coffin shop owner. Her house had an apple tree beside the entrance gate. Phuong Linh lived near ''Tra Men'' bridge. Thu Loans house was close the bridge Thien Ho . Her father was a former officer of the old regime 'prior to 75''. Her large house had many apple and tamarind trees beside the pond while Bang Tuyets house was a normal one which was also at the proximity of Thu Loans house. My house was close to the school, only two minutes of walk to the school gate. In the last school year, we quarreled and did not get along together, therefore our group went down to five, and I was alone from that time. I must learn how to compete against them. The group had My Linh who was smartest, others were normal girls. Since then I had to eat and be alone without them. I did not enjoy making other friends. I felt sad and lonely during that school year. Among them, I paid more respect to My Linh because she was so smart. Every day I had to go back and forth to school alone. In some spare times I sat on the balcony of the second floor, looking down the road and observing people passing by because my house located on the main road leading into down town of Soc Trang. I often wished to ride a bike to the school as others, but my family had only one female bike made of stainless steel which was very heavy and was not equipped with a basket in front to carry school objects as the modern at that time. I knew at that time in Soc Trang province it had left only just a few bikes similar to that model.
At the end of the school year, Phuong Linh was awarded a certificate of merit for ''Good student . I missed only 0.1 points in composition subject to earn that honor. Therefore my name was not in the list. I felt so sad because the system was not
fair. Everyone knew our ability during the school year. After the Award ceremony, I was ranked as Advanced student ''. But that year we ought to study very hard in order to pass the entrance examination for Hoang Dieu School.

All six girls were closed friends for so many years, but with only a quarrel like a child which destroyed our relationship for entire year. We did not talk to each other. In the 9th grade completion examination, I sat next to Bang Tuyet, because of the same name. After completing the exam, I stopped writing and reviewed the last time before submitting to the professor, Bang Tuyet was not able to complete yet because the topic was difficult and ''tricky from the examiner. She was afraid to earn a ''zero note. I was very confident in what I had done my examination. Bang Tuyet suddenly asked me:
"How to do this?
''Just provide general guidelines before the story of the CHI DAU happened, dont worry about the rest we might provide the wrong answer. I replied.
Then I cited to her few concrete examples, so Bang Tuyet then understood the subject and began to write. After writing the grade 9 completion examinations, I received a very good score but I was disappointed because I did not receive the certificate as Good student by school. In normal circumstances a combination of very good score and a Good student in the last school year, I could have been exempted from the entrance examination to the Hoang Dieu High School. Therefore I had to write the transfer exam to Hoang Dieu High School. Phuong Linh had also to write the exam as others. She was not an excellent student but ''Luck''.
After graduating from the grade 9, I concentrated on the preparation of entrance examination for THHD. On the examination day, I did very it well. My parent asked our uncle named
Cu Na in Chineses word to check out my result by providing him my registration number. Cu Na was also teacher of mathematics in Hoang Dieu high school. His real name was Quang. After compiling all scores, Cu Na rushed to our house to inform my parent that I had 9.75 out of 10 score on Mathematics. There was a few students who received 10 over 10 score. At that time, I was very frustrated because I did not understand why I had not received 10 out 10. Nonetheless I received very high score on the entrance examination to the Hoang Dieu high school.
The first day of Hoang Dieu High school was on September 05, 1983. I was happy with Mini bike left by my fifth sister. The bicycle was used for many years from my eldest sister to CHI HUE, CHI BAY and finally to my turn. All my sisters kept it in good condition. They cleaned it every day so shiny as bell, wheels, steel frame, rim, etc .My father also took good care of it. Therefore I had to follow the same rules. Gradually my two older sisters went to study at Sai Gon University, then my next sister named CHI BAY and I shared the bike. She used it in morning class; I got it in the afternoon and so far. We used it carefully. My family had five boys and five girls. My father often called us as NGU LONG CONG CHUA which meant five princesses of dragon family
when joking for fun. Five girls are separated by 2 years each except CHI HUE and CHI BAY were separated by four years. In that year CHI BAY was at the grade 12 which was the last year in high school while I started the grade 10, the first year in Hoang Dieu.
Back to school o
n the first day, I was excited because I had a chance to wear new clothes with white shirt, black pant and riding the Mini bike. I could not describe my feeling in words when standing in front of Hoang Dieu gate, and thought I became an adolescence girl.
When entering the school gate, we had the obligation to get off the bike and walk in to the parking lot. In the case if some stubborn boys ran the bike inside the school yard, the security guard would ask them to get off and walk with bike but not riding it. The guard knew my eldest brother in France when I had the opportunity talking to him. He was working and living in France for many years. He came back to Viet Nam in 1975 to work for Hoang Dieu high school as security guard. I was wondering myself why he accepted to work for Hoang Dieu.

When my name was in the list of 10A4 class where English was the first language, I met Phuong Linh, Thu Loan, Bach Tam, My Linh, Thuy Ha of the class 10A3. Therefore we made peace once again because my class was next to theirs. We gathered together but My Linh had to leave the class/exit school early due to financial difficulties or to prepare going overseas. So our new group was reduced to five girls. I seated on the first table with Hoang Oanh, Phuong Linh and Trinh. The following table consisted of Dinh, Thinh and Ngan. After assigning the role and responsibility (positions) in the class of the first day in school, I did not observe around for new friends. All I knew was every thing was new, new school, new class and new faces. Everything was strange to me. Only Phuong Linh, Thu Loan were my old friends, the rest of the class arrived from all the places of Soc Trangs province such as Truong Khanh, Phu Tam, Dai Tam, etc. Our class tutor was DUYEN and a girl named Dung who became class leader. There were 35 girls and boys in our class.
Every day, I still biked to school by bike in the afternoon and my sister used it in the morning. The bike still rolled on the road but never had any problem because we used it very carefully and my dad checked it regularly.
After a few months in Hoang Dieu School, I started to be accustomed to the new and made new friends. We Phuong Linh,
Thu Loan and I formed a new female group and the male folks consisted of Dinh, Thinh, Ngan. All of them were tall guys but Dinh and Ngan were more handsome. One day after school, Dinh asked politely me to borrow my history book; I immediately took it out the history book from my book case and lent it to Dinh. Tomorrow after school, Dinh called me and said
Dinh return to Tuyet the book and thanks

I brought it home and felt something hard in my book, I had opened it and saw an envelope with a letter, love card, with some student poetry fondly :
She has beautiful eyes ,
How pleased I see her ...
I've surprisingly read it and then destroyed it immediately because if someone else or my sister could see it, I would have had a problem. From that day Dinh sent a letter to me and had a date at the class tutors place. Thuong was our classmate who lived with her, Thuong originated from Truong Khanh and she was known as a good student. We met together at class tutors house; we just sat and said nothing. We listened to tutor as she spoke. After that day Dinh had frequently made appointment at her house. We contacted together a short time but I did not like that way because other classmates seemed to know something happened between us. In reality there was just a usual period of study and nothing happened between us. Afterwards I was so angry to Dinh and started hating him without reason. I hated talking to Dinh then. I was so ridiculous because our friends tried to bring us together, then Thinh handed a letter from Dinh to me, I refused by saying:
Do not give me letters anymore.

These stories were only known by Dinh, Thinh, Ngan and I. No one else knew this secret.
Every day I rode the bike to school with Phuong Loan while Dinh rode his bike who was often trying to pass in front of us. One time we heard the bum then he was falling and Phuong Loan was laughing you deserved the fall and dont try to compete with girls.
We giggled but not so loud, we were afraid that Dinh might hear it.

The grade 10th which marked the transition period from grade 9th to high school was subject to change so much from arithmetic to algebra. In general, we encountered many difficulties, some good students who had learned so well in grade 9 or elementary school became average students in grade 10. This was particular the case of Thuong, because Mathematics was the most difficult subject as well as Biology and Chemistry. Therefore we had to take a complementary course which was not easy at that time. T
hen Thu Loan had found out a new teacher KA who lived nearby teaching Mathematics in private. She was a new teacher therefore her method was not very good but we had no choice but to study with her. We were 5 girls who were not in the same class but we paid her the same tuition fee. I was fairly ranked in this subject. At the end of the 10th grade I received good marks.
The year end approached, Hoang-Dieus school was organizing a gala of music performance by students. I composed a dance scene for our class, then teacher who taught gymnastics helped us improving the dance style. After that night we performed the gala until 10 pm. It was too late for all of us and Hoang Oanh asked us stay in her house. Then four girls stayed overnight and we informed our families by phone. That night we met her brother named Quach Huy Chien who studied in the same class of my older sister but in French group. He was a songwriter when he was only 10 years old and won the best composer prize at that time. He had a lot of skill in music, maybe because he deserved certain gene of his Father. He played guitar and I sang till almost early in the morning. Therefore we were tired and went to sleep late afterwards.
I noticed Chien since then. I was in the afternoon class. He was in the morning class. We sometime saw each other. He rode the gray bike while mine was a Mini made of stainless steel. Some times we rode around ST city together for pleasure. My classmates started to rumor
about us and Dinh felt uneasy.
The summer time came, the last day in our class we ate cake and drank beverage in an informal farewell party of the class 10A4. Quynh was our friend from other class and he knew Chien and me. He was Thuongs boyfriend. Quynh visited our class and played guitar, he sang very well, Dinh saw that, he thought that Quynh was my boyfriend. Dinh looked uncomfortable, everyone realized it. I got another Advanced student rank in this year. It was the end of the first year in HD school.
Arrived the Grade 11th which was the second year in high school, my sister started her University in Thu Duc. Therefore she left the bike to me. Every morning, I had the responsibility to prepare tea and breakfast for my parent and family members. I then rode bicycles to school again. My class was 11 A4 and our new teacher named Duyen who taught us in mathematics and Politics. Indeed, we are more tired at that time because that teacher lacked of mathematics teaching experience. I had to take extra courses in Physics from Anh and Mathematics from Nhi and Huong. I performed quite well in math and physic. I started getting interested in these subjects. At the same time we were scared the current math teacher because he taught poorly. One day our Math teacher was sick, we came visiting his house in Dai Tam where it was grown a lot of vegetables and even sugar cane. I remembered eating a piece of sugar cane he cut for us. He was so nice, but because of his bad teaching math, he could not fully convey all his ideas to students. In grade 11th class, we had to do a lot of public labor work such as digging fish ponds after school, planting potatoes and rice, etc... Dinh was an assistant class leader at that time; he helped me a lot of physical work. One day, our school organized a quiz competition for students; Dinh, I and other friend were participating in the same group. But Dinh was so smart, he answered the question so quickly so I could not hit the bell as quick as him to provide the answer first, anyhow Dinh gave me a chance to answer to some questions. We were chatting with each other as ramblings since then
. So I exchanged words with Dinh as friends.

This time, I was riding around ST with Chien. I had fewer occasions to do so because I had a lot of materials to learn, to prepare for university entrance examination. Therefore I had very limited time to meet him. My result of this year was still Advanced student.
That was two years with Mini bikes to HD school every day. I had to leave my bike in Soc Trang to go to SG in order to prepare my University exam next year. I missed it so much and I had to ride other bike with big wheel, because with Mini bike we could not go far in the big City like Saigon. After three summer months in SG, I came back to ST continuing the last semester of scholar year.
Chien came to my house and asked
my sister to see me many times,
Chien wanted to go out with me but I dont want to, so I accidentally said
I have no time to go out with you any more, I have to study
We can go out sometimes, not always. Chien said
Sorry, I cannot
Then we separated from each others in that time. Chien was teary as I found myself guilty. But I had no feelings for him, he was just someone who showed interest in me when I was young. Saying goodbye with him and then I gave up singing since then.

In the grade 12th, our new teacher named Thanh selected only best students from different classes. Therefore my new classmates were ranked as good students from other classes. Our former group was left with only My Trinh, Cam Đao and Phuong Loan. Thu Linh was transferred to another class, sitting next to My Trinh. I learned so well. My new class 12A1 had a male group consisting of 4 guys named Su, Hai, Tam and Anh. The latter was very smart. They were very good at Maths, Chemistry and Biology. They dreamed to become pharmacists. No one could be better and it was almost impossible to surpass them in these materials. But my strength was on Physics and Mathematics such as Integration, Volume arithmetics (tich phan luong giac). I followed my sisters recommendation which was to concentrate on these materials because they were the base of university mathematics. My sister gave me her math preparation work book written by teacher Huong in which questions and exercises were so well prepared and she said: If I were able to solve all these exercises, I would pass any examination.
I was appointed as class Treasurer (cashier). I would not take pride of this position but accounting losses. In this year I was often sick due to hard work and so much stress in school. And we had to labor in the afternoon such as shaping bamboo to make blind for exporting purposes. Dinh always helped me since we re-established our relationship. Therefore other classmates jointed me and Dinh again. In my heart I was no longer angry and would not hate Dinh anymore except I considered him as a friend. Dinh was very good in Maths, Physics, Chemistry, and had a good memory in subjects like History and Geography. He spent less time for study but understood better than me.
That year I was picked by teacher Thuan in Physic to participate in the inter-collegial competition of Hau Giang Province (Hau Giang today is splitted as Can Tho and Soc Trang Provinces). After the competition I did not perform well in school. In the grade 12th we were very busy and working hard. I had to take extra courses in mathematics and English in order to prepare graduation examination. These four materials were compulsory - Physics or Biology, Chemistry (to be announced at the end of the semester), composition subject (as compulsory) and English, Literature, or History, Geography (to be announced last one semester). We had to concentrate on those 4 main materials in preparation of University Entrance Examination such as Mathematics, Physics, Pre-University Chemistry. My Trinh and I reviewed and did homework at my house. From then we were less interested in English and our English teacher reminded us: ''If we concentrated to pass university entrance examination but you might fail high school graduation

After the completion of second semester exam, the school year came to an end at Hoang Dieu. Many of our courses were interrupted many courses by teachers because they were busy with other tasks as preparation and review of the examinations. Our friends My Trinh, Cam Đao and I went out of school to eat like grenade seed fruits, green tea, vermicelli in mud fish soup (bun nuoc leo) etc We were allowed to leave school during the day because the security guard knew me while other students had to stay in class. They were chatting and talking about the future but I did not say a word because I had no idea what I will do. Trinh was my best friend and I shared my story with her but I carefully used humble words with her too. She had a good character like she never asked me my plan.
After two semesters passed by, I still got advanced student rank. From then I would not worry anymore about doing homework late at night, cooking early in the morning before school. A short time after, I left ST and was off to SG to prepare my
University entrance exams. I left my mini bike to my sister. The bike transported us every day to Hoang Dieu
s school during 2 sessions. It had a lot of meanings to me and it witnessed many dates in years from our sisters because the Five Princess of dragon family was quite nice looking girls who were listed as not ugly girls of Hoang Dieu. We had been given the name as long tail girl/long hairs
After the high school completion exam, in late June I received my aunt's phone call:
You got high score of high school completion exam

I was very happy and pleased with that mark. I was finally eager in preparation for the upcoming entrance exam for university. The exams marked a tough transition period from Hoang Dieu High School to university for all students.
During the time I stayed in SG, I met Dinh sometimes. My father gave him my home address. Dinh invited me for a drink when I lived in Le Van Sy street (or Truong Minh Giang street before 75).
Dinh enrolled in the University of Polytechnic (or Phu Tho previous 75) while I pursued my studies in Fisheries College. Dinh came to our place and talked to my sister. She liked Dinh because he was a handsome boy and followed the same profession with her. Therefore she was very interested to chat about anything related to her field of experience. He finally invited me to go out for a drink and my sister
encouraged me: Go out with him.
In my mind Dinh was considered as my friend, a resident of the same hometown. Nothing else. After going out several times Dinh began to beg me being his girlfriend:
Tuyet can you be my girl friend?
Why?. I asked

Because we are very close friends for a long time. Dinh said
Yes, we are close friend but not lovers. I replied.

Dinh insisted me to go further in our relationship. Dinh said
I dont think so. I replied.
During study in SG Dinh lived in Bach Khoas dormitory while we moved to District 5. Dinh lived near our house. Sometimes Dinh came to my place and we talked as two best friends. Our relationship as friends just stayed there and could not go further.
Last time we met in 91-92, Dinh had no patience anymore and and said
Have
you ever thought of loving me?
No, we are always friend. I said
Can we go far in our relationship more than friends? As lovers for example?. Dinh asked
The friendship stays as friendship which is hard to change with Tuyet. I said

Therefore you always think we are friends. Dinh insisted.
Yes, just like that. I laughed.
A short time later, Dinh got married and worked for transportation company as Director in ST Province and lived a lavish lifestyle.

Summer 1997, I came back to visit again Hoang Dieu and gave gifts to the poor students who performed very well in school and teachers who were in financial situation. I met teachers Duyen, Ms. Anh, Ms. Thuy and Thanh. Among these teachers three of them taught our class. I was glad at this moment because I could not have the chance to meet all these three teachers at the same time and at the same place again. I wished they would always be there and be healthy. I might not describe all my emotions and feelings at that time comparing to the first day in this school Hoang Dieu.
Our bike was used by our sisters and me for a long time. I gave it back to my colleagues daughter because she need a bike going to school every day like I did before. Life goes on with many ups and downs but in my heart I still want to see my old bike. Hopefully somewhere in my hometown somebody still uses this bike and loves it we did forever.
The bike of the old days no longer accompanies us and my father no longer takes care of it because he has gone forever, so the old bike. I dont know if it still exists in good condition? Somewhere I hope it still remains intact as well as the image of my father being with five sisters who used it. I remember my father said:
Dinh is good man, why didnt you get married with him?
Dinh has often contacted my sister to get my email address. We still keep in touch each other as friends. I asked Dinh to send me his recent picture. He still looks very nice and elegant until now. I think that I've lost a childhood love of this innocent student.
I wish I could to go back to the old times finding childhood friends, school drumming, reliving old memories of love and at the corner of the class where someone looked at me in the physical training hours and riding on the bike around ST.
And that day in a warm family with five brothers and sisters who enjoy eating together with our parents, carefully listen to my fathers teaching before going to school:
Ride carefully, kids.
As time passes, almost 20 years, I still think about the bike today. I think back about the school time, walking along streets in ST, the rainy and sunny days with my sister, warn love and care from my sisters which could not necessarily be described in words. Whether now we are settling in many different countries but we came from the same place. We always think of each other and sometimes I recall the old story as we talk to each others ''this old bike as our Heritage, it is our love and it has the same feelings as us. Where is it now? It still exists or it is getting older like us or maybe people throw it into a certain corner or in a pile of garbage then?

I hope the person who owns my bike now, when reading my memoir, please keep it and cherish it as a sentimental value from five sisters of Hoang Dieus time.

The bike of my childhood in the old days
The Bike carried love from our sisters

As well as love of my father
A desire one day to be back to the old times
Find the love of innocent student life of the old days
Looking at the flamboyant tree in the schoolyard
Hoang Dieus school of the old days
The school yard, sound of the drum for class time
Between the recreational hours and exercise
Time to finish school and to say farewell
Goodbye forever innocent life of student
With old friends and former class
Hoang Dieus school with the bike of the old days.

Nguyen Thi Tuyet HD 83-86
Written in the spring of 2010 - Brussels Belgium
Edited by Nguyễn Hồng Phc HD 67-72
and Ng Thị Xun Nga-TH Sa Đc 67-74

Version franaise
Le vlo d'autrefois.

Tịnh Tm 3 est le nom de mon cole du 1er la 9. L'anne1982-1983 a marqu la dernire anne scolaire. Nous formions un groupe de 6 filles comprenant My Linh, Thuy Ha, Phuong Linh, Thu Loan, Bang Tuyet et moi. Mon nom n'a pas de prnom comme les autres, sauf "Thi" insr entre le prnom et le nom de famille.
My Linh habitait prs de la rsidence de l'enseignant Tho. My Linh tait une jeune fille chinoise Tai Chieu. Thuy Ha tait une fille dun propritaire du magasin de cercueil. Sa maison possdait un pommier ct de la barrire d'entre. Phuong Linh habitait prs du pont ''Tra Men'' tandis que Thu Loan vivait prs du pont ''Thien Ho''. Son pre tait un officier de l'ancien rgime ''avant 75''. Sa maison avait un grand pommier et tamariniers longeant au bord de l'tang tandis que la maison Bang Tuyet tait tout fait normale qui tait aussi la proximit de celle de Thu Loan. Ma maison se trouvait seulement deux minutes de marche la porte de l'cole. A la dernire anne scolaire, nous nous avions disput une petite affaire et ne nous entendions pas ensemble, donc notre groupe tait rduit cinq filles et j'tais dans la solitude partir de ce moment-l. Je devais apprendre concurrencer contre les autres filles. Dans ce groupe My Linh tait la plus intelligente et les autres taient des filles normales. Depuis ce temps-la, j'tais seule ma manire sans elles. Je n'avais pas le got de me faire d'autres amies. Je me sentais triste et solitaire tout au long de cette anne. Parmi elles, je respectais My Linh la plus parce qu'elle tait si intelligente. Chaque jour, je devais aller l'cole seule. Aux temps libres je me suis assise sur le balcon du deuxime tage, regardait sur la route en observant les pitons au passage car ma maison se situait ct de la rue principale menant vers le centre-ville de Soc Trang. J'avais souvent voulu faire du vlo l'cole comme les autres mais ma famille n'avait qu'un seul vlo en acier inoxydable pour les filles. Ce velo, qui tait trs lourd n'tait pas quip d'un panier l'avant pour transporter des objets dcole comme l'heure moderne. Je me souvenais ce moment dans la ville de Soc Trang, il restait seulement quelques modles similaires au ntre.
la fin de l'anne scolaire, Phuong Linh a reu un certificat de mrite comme  bon lve . Je n'avais manqu que 0,1 points dans la composition pour gagner cet honneur. C'est pourquoi mon nom ne figurait pas dans la liste de  bon lve . Je me sentais si triste parce que le systme tait injuste. Tout le monde savait ma capacit dapprentissage pendant toute l'anne scolaire. Aprs la crmonie, j'tais classe comme  tudiant de niveau avanc . Mais cette anne-l, nous devions tudier trs dur afin de prparer l'examen d'entre de lcole de Hoang Dieu.
Nous avions beaucoup de plaisirs de jouer ensemble depuis de nombreuses annes, mais avec seulement une querelle enfantine qui ait dtruit notre relation pour l'anne entire. Nous n'avions pas parl un seul mot entre les uns des autres. Lors de l'examen terminal de 9ime anne, je mtais assise ct de Bang Tuyet, car nous avions du mme prnom. Aprs avoir termin l'examen, j'avais cess d'crire et examin la dernire fois avant de prsenter au professeur, Bang Tuyet n'tait pas en mesure de complter encore parce que le sujet tait difficile et astucieux de la part de son  l'auteur . Elle avait peur de mriter une note ''zro sur dix''. J'tais trs confiante de mon examen. Bang Tuyet me demanda soudain:
"Comment le faire?''
''Juste fournis des directives gnrales avant que l'histoire de CHI DAU se produisait, ne sinquite pas du reste car nous risquons de fournir une mauvaise rponse, rpondis-je.
Ensuite, je citais quelques exemples concrets, de sorte que Bang Tuyet alors puisse comprendre lnonc. Elle se mit crire. Aprs avoir complt l'examen de 9me anne, j'avais reu une note "trs bon" mais j'tais due parce que je n'avais pas reu la mention bon lve dcerne par l'cole. Dans les circonstances normales, une combinaison dune note finale "trs bon" et une mention de ''bon lve'' la dernire anne scolaire, je pourrais tre exempte de l'examen d'entre l'cole secondaire Hoang Dieu. Je devais donc passer l'examen dadmission lcole de Hoang Dieu (THHD). Phuong Linh devait galement passer l'examen comme les autres. Elle n'tait pas une excellente lve, mais ''chanceuse.
Aprs avoir complt la classe du 9ime, javais concentr sur la prparation de lexamen dentre THHD. Javais trs bien crit lexamen. Mes parents demandaient notre oncle Cu Na, appellation selon la tradition chinoise pour vrifier mon rsultat en lui fournissant mon numro d'enregistrement. Cu Na tait galement un professeur de mathmatiques l'cole secondaire de Hoang Dieu. Son vrai nom tait Quang. Aprs avoir compil tous les rsultats, Cu Na se prcipita notre maison pour informer mes parents que je n'avais une excellente note de 9,75 sur 10 en mathmatiques. Il ny avait que quelques tudiants qui atteignaient 10 sur 10 points. A cette poque, j'tais trs frustre parce que je ne comprenais pas pourquoi je n'avais pas reu 10 sur 10. Nanmoins, j'avais reu une trs bonne note de l'examen d'entre l'cole Hoang Dieu.
Le 05 Septembre, 1983 marquait le premier jour de Hoang Dieu. J'tais contente de rouler en vlo Mini qui mtait laiss par mon cinquime sur. Le vlo tait utilis pendant de nombreuses annes de mes surs CHI HUE(6), CHI BAY(7) et enfin mon tour. Toutes mes surs lont gard en bon tat. Ils lont nettoy tous les jours, il tait si brillant avec la cloche, les roues, chssis en acier, les jantes taient trs propres.... Mon pre avait galement pris soin de lui. J'avais donc d suivre les mmes rgles. Peu peu, mes deux surs anes taient en route pour Sai Gon afin de continuer l'Universit, puis ma sur appele CHI BAY et moi, on partageait ce vlo Soc Trang. Elle l'utilisait en classe matinale, je l'avais dans l'aprs-midi. Nous l'utilisions avec soin et amour. Ma famille composait cinq garons et cinq filles. Mon pre nous avait souvent appels comme NGU LONG CONG CHUA qui signifiait cinq princesses de la famille du dragon" pour le plaisir. Cinq jeunes filles taient spares de 2 ans entre elles, sauf Chi Hue et Chi Bay par quatre ans. Cette anne-l Chi Bay tait la 12 anne tant la dernire anne scolaire au lyce et j'tais en classe de 10ime tant la premire anne.
Retour l'cole le premier jour, j'tais excite parce que j'avais une chance de porter de nouveau vtement avec chemise blanche, pantalon noir et rouler en vlo Mini. Je ne pouvais pas dcrire mon sentiment ce moment-l et jtais debout en face de la porte principale de Hoang Dieu et pensait que jtais devenue une jeune adolescente.
En entrant dans la porte principale de l'cole, nous avions l'obligation de descendre du vlo et marcher pied jusquau stationnement. Dans certains cas, les garons tenaces/recalcitrants roulaient en vlo l'intrieur de la cour d'cole, l'agent de scurit pouvait leur demander descendre et marcher avec le vlo, mais pas rouler. Le garde de scurit me tolrait car il connaissait mon frre an vivant en France. Il avait vcu et travaill en France depuis de nombreuses annes. Il revint au Viet Nam et travailla pour Hoang Dieu comme garde de scurit. Je me demandais pourquoi il avait accept de travailler pour Hoang Dieu cette position.
Lorsque mon nom tait sur la liste de classe 10A4 o l'anglais tait la langue premire, j'avais rencontr Phuong Linh, Thu Loan, Bach Tam, My Linh, Thuy Ha de la classe 10A3. C'est pourquoi nous avions fait la paix de nouveau, car ma classe tait ct de la leur. Nous nous tions runies de nouveau, mais My Linh avait d quitter l'cole par sortie prcoce en raison de difficults financires ou peut-tre pour prparer une migration l'tranger. Donc, notre nouveau groupe avait rduit quatre filles et un gars. Je mtais suis assis la premire table avec Hoang Oanh, Phuong Linh et My Trinh. La table suivante composait de Dinh, Thinh et Ngan. Aprs avoir dfini le rle et la responsabilit (des postes) de chacun/chacune dans la classe, la premire journe l'cole, je n'avais pas remarqu des nouveaux amis autour de moi. Tout ce que je savais, c'tait tout nouveau, nouvelle cole, nouvelle classe et nouveaux visages. Tout tait trange pour moi. Seules Phuong Linh, Thu Loan taient mes vieilles amies, le reste de la classe taient arrivs de tous les endroits de la province de Soc Trang, tels que Truong Khanh, Phu Tam, Dai-Ngai, etc .... Notre tuteur de classe tait Mme CHUYEN et Dung tant notre chef de classe. Il y avait 35 filles et garons dans notre classe.
Chaque jour, javais roul en vlo l'cole dans l'aprs-midi et ma sur lavait utilis le matin. Le vlo roulait bien sur la route et ne brisait jamais parce que nous l'avions utilis avec beaucoup d'attention et mon pre avait vrifi rgulirement.
Aprs quelques mois au lyce de Hoang Dieu, je commenais familiariser notre cole et faisais connaissance de nouveaux/nouvelles amis/es. Nous Phuong Linh, Thu Loan, moi-mme formions un nouveau groupe femelle et les autres gars formant un groupe male composant de Dinh, Thinh, et Ngan. Les gars taient grands mais Dinh et Ngan taient les plus beaux garcons. Un jour aprs l'cole, Dinh me demanda poliment mon livre d'histoire pour emprunter, je l'avais immdiatement sorti dans mon sac et le prter Dinh. Lendemain aprs l'cole, Dinh m'avait appel et dit : Dinh renda Tuyet le livre et merci
Je l'apportais la maison mais sentais quelque chose danormale dans mon livre. Je l'avais ouvert et vu une enveloppe avec une carte d'amour, avec un peu de posie-lve et affection:
''Elle a de beaux yeux,
Que je la vois ...''
Je l'avais tonnamment lu et immdiatement dtruisais parce que si quelqu'un d'autre ou ma sur pouvait le voir, j'avais un problme. Depuis ce jour-l Dinh menvoyait une lettre demandant un rendez-vous chez le maitre/tuteur de classe. Thuong tait notre camarade de classe qui vivait avec elle. Thuong provenait de Truong Khanh et elle tait aussi classe comme un bonne lve. Nous nous sommes runis la maison de matre de classe. Nous nous asseyions et ne disions rien. Nous coutions la matresse de classe pendant qu'elle parlait. Aprs ce jour-l Dinh avait souvent organis un rendez-vous la maison de cette maitresse. Nous avions des contacts ensemble dans un court temps. Mais je n'aimais pas cette faon parce que les camarades de classe pouvaient dtecter quelque chose anormale entre nous. En ralit, il tait juste une relation habituelle et ne s'tait rien pass entre nous. Ensuite, je n'tais pas contente et commenais har Dinh sans raison. Je dtestais parler Dinh aprs. J'tais tellement ridicule, parce que nos amies essayaient de nous rapprocher, puis Thinh me remettait une lettre de Dinh.
J'avais refus en disant:
''Ne plus menvoyer de courrier.
Ces histoires ntaient connues que par Dinh, Thinh, Ngan et moi-mme.
Personne d'autre ne connaissait ce secret.
Chaque jour, je montais en vlo l'cole avec Phuong Linh. Un jour Dinh prenait son vlo et essayait souvent de passer devant nous. Une fois, nous avons entendu boum'' puis il tombait et Phuong Linh lui disait ''tu mrites de tomber et nessaies pas rivaliser avec les filles, ah .
Nous avions ri, mais pas si fort, nous avions peur que Dinh pourrait le raliser.
La 10 anne qui marquait la priode de transition de 9 anne l'cole secondaire avait produit tant de changement tel que l'arithmtique l'algbre. En gnral, nous avions rencontr de nombreuses difficults, certains bons lves qui avaient si bien perform la 9 anne ou l'cole primaire taient devenus lves moyens au 10. Ce fut notamment le cas de Thuong, parce que les mathmatiques taient la matire la plus difficile, ainsi que la biologie et la chimie. C'est pourquoi nous avions d prendre un cours complmentaire priv hors de lcole. Puis une de nos camarades sappelant Thu Loan avait trouv un nouveau professeur priv KA qui spcialisait en matire habitait proximit de notre maison. Elle tait une nouvelle enseignante donc sa mthode n'tait pas trs bonne mais nous n'avions pas d'autre choix que de poursuivre notre tude avec elle. Nous tions 5 filles ntant pas dans la mme classe, mais nous payions les mmes frais de scolarit. Je performais assez bien en cette matire. la fin de 10 anne, j'avais mrit un bon rsultat.
Vers la fin danne, Hoang Dieu avait organis un gala musical perform par ses lves. J'avais compos une danse en classe, puis notre professeur de la gymnastique nous avait aid amliorer notre style de danse. Aprs avoir effectu le gala jusqu' 10 heures, il tait trop tard pour rentrer. Hoang Oanh nous avait demand de rester sa maison. Nous tions quatre filles cette soire. Ensuite, nous avions dcid de passer la nuit dans sa maison et inform nos familles conscutives par tlphone. Ce soir-l, nous avions rencontr son frre nomm Quach Huy Chien qui tudiait dans la mme discipline de ma sur ane, mais dans le groupe franais. Il tait un auteur-compositeur. Quand il n'avait que 10 ans et il avait dj remport le prix du meilleur compositeur cette poque. Il avait beaucoup de talent dans la musique, peut-tre parce qu'il mritait certains gnes de son Pre. Il jouait de la guitare et je chantais jusqu' tt le matin. Par consquent, nous tions fatigus et allions nous coucher tard aprs.
J'avais remarqu Chien depuis. J'tais dans la classe de laprs-midi. Il tait dans la classe matinale. Nous parfois nous tions vus ensemble. Il roulait en vlo gris tandis que le mien tait un Mini en acier inoxydable. Quelques fois nous avions fait une promenade ensemble autour de Soc Trang aux temps libres. Mes camarades de classe commenaient crer des rumeurs propos de nous. Dinh sentait mal l'aise ces rumeurs car nous roulions autour de la ville de Soc Trang seulement pour le plaisir.
L't tait finalement arriv, au dernier jour de la classe nous avions ft avec des gteaux et des boissons afin de dire adieu informel de clase 10A4. Quynh tait venu notre classe. Il nous connaissait, moi et Chien. Il tait le petit ami de Thuong. Quynh tait venu et visit notre classe, ensuite jou de la guitare. Il chantait trs bien, Dinh lavait vu et quil pensait que c'tait mon petit ami. Dinh avait gn, tout le monde s'en rendait compte. Cette anne-l j'avais mrit encore une autre mention comme "lve avance". C'tait la fin de la premire anne l'cole Hoang Dieu.
Arrive la classe 11 qui fut la deuxime anne du lyce tandis que ma sur Nga commenait son Universit de Thu Duc. C'est pourquoi elle mavait laiss le vlo. Chaque matin, j'avais la responsabilit de prparer le th et le petit djeuner pour mes parents et membres de la famille. J'avais ensuite embarqu sur la bicyclette pour aller l'cole. Ma classe tait de 11A4 et notre nouveau professeur-tuteur appel Duyen qui nous enseignait les mathmatiques et la politique. En effet, nous travaillions plus forte que la 10 parce que l'enseignant n'avait pas d'exprience de l'enseignement en mathmatiques. J'avais d suivre des cours complmentaires en priv comme la physique et les mathmatiques avec les profs Nhi et Huong qui taient des excellents enseignants en la matire. J'avais trs bien perform ces 2 matires. J'avais commenc me les intresser. En mme temps nous avions peur du prof de maths de HD parce qu'il enseignait si mal. Un jour, notre prof en mathmatiques tait malade, nous tions venus rendre visite sa rsidence Đại Tm o il avait plant beaucoup de lgumes et de canne sucre. Je me souvenais de manger un morceau de canne sucre, il le coupait pour nous. Il tait si gentil, mais cause de sa mauvaise mthode d'enseignement, il n'avait pas pu entirement exprimer toutes ses ides aux tudiants. En classe de 11, nous devions faire beaucoup de travaux publics tels que creuser les tangs aprs l'cole, la plantation de pommes de terre et le riz, etc Dinh qui tait le chef de classe maidait beaucoup ce moment-l pour ces travaux. Un jour, notre cole a organis un concours de quiz pour les lves, Dinh, moi et un ami tions des participants dans le groupe. Mais Dinh tait si intelligent. Dinh rpondait la question plus vite et je ne pouvais pas frapper la cloche pour rpondre rapidement aux questions, Dinh m'avait donn la chance de rpondre certaines questions. Nous deviendrions les amis depuis. J'avais donc chang quelques mots avec Dinh comme d'habitude sauf la relation de garons et de filles.
En cette priode je roulais toujours en vlo autour de Soc Trang avec Chien. J'avais de moins en moins doccasion de le faire car j'avais beaucoup de matire apprendre, me prparer pour l'examen universitaire. C'est pourquoi j'avais trs peu de temps pour le rencontrer. Le rsultat de cette anne tait encore lve avance.
Cela durait deux ans avec le Mini l'cole Hoang Dieu tous les jours. J'avais d finalement le quitter pour aller Sai Gon en vue de la prparation de mon examen dadmission l'Universit l'an prochain. Je l'avais manqu. A Saigon j'utilisais le vlo de ma sur quip des grandes roues, car avec le mini nous ne pouvions pas aller loin dans une grande ville comme Saigon. Aprs avoir pass trois mois d't Sai Gon, jtais revenu Soc Trang pour complter le dernier semestre scolaire.
Chien tait venu ma maison et demanda ma sur de me voir plusieurs fois.
Chien voulait sortir avec moi mais je navais pas pu, donc je lui rpondais accidentellement :
''Je n'ai pas le temps de sortir plus avec toi, je dois tudier''
''Nous sortons parfois, pas toujours''. Chien dit :
''Dsol, je ne peux pas''
Puis nous nous tions spars partir de ce moment-l. Chien avait coul ses larmes tandis que je me suis trouv coupable. Alors mon cur tait ferm parce que je ne l'aimais pas. Il ntait quun sentiment comme quelqu'un qui venait manifester un intrt sur moi quand j'tais une jeune fille. Disant  au revoir  avec lui et puis je laissais tomber le chant depuis.
Arrive la 12 anne, notre nouveau professeur nomm Thanh slectionnait uniquement les meilleures lves des classes diffrentes. C'tait pourquoi mes camarades de nouvelle classe taient considrs comme des "bons lves". Notre nouveau noyau s'tait form avec seulement My Trinh et Cam Dao. Phuong Linh et Thu Loan taient transfres une autre classe. My Trinh tait assise ct de moi. Je performais si bien cette anne-l. Dans la nouvelle classe il y avait un groupe male compos de 4 gars appels Su, Hai, Tam et Anh. Ils taient trs intelligents. Ils taient trs bons en maths, chimie et biologie. Ils rvaient de devenir pharmaciens. Personne ne pouvait pas tre mieux et il tait presque impossible de les dpasser dans ces matires. Mais mon point fort tait la physique et les mathmatiques tels que l'intgration, l'arithmtique volumtrique (Tch Phn, Lượng gic). J'avais suivi la recommandation de ma sur qui tait de me concentrer sur ces matires car elles taient la base de mathmatiques l'universit. Ma sur m'avait laiss son livre dexercice de prparation en mathmatique crit par lenseignant Huong dans lequel les questions et les exercices taient si bien prpares et elle mavait dit: ''Si j'tais capable de rsoudre tous ces exercices, je ne craindrai aucun examen''.
J'tais nomm comme trsorire de classe (caissire). Je ne voudrais pas tre fire de cette position sauf les dficits budgtaires. En cette anne, j'tais souvent malade cause du travail ardu et autant de stress l'cole. Et nous avions d travailler l'aprs-midi, comme tailler le bambou pour fabriquer les rideaux/stores pour fin de l'exportation. Depuis ce temps-l Dinh m'avait toujours aid et nous avions rtabli nos relations amicales. Par consquent, les camarades de classe articulaient des rumeurs entre moi et Dinh. Dans mon cur, je n'tais plus en colre envers Dinh mais considrais comme deux amis. Dinh tait trs bon en mathmatiques, physique, chimie et avait une bonne mmoire des matires comme l'histoire et la gographie. Il prenait moins de temps pour tudier, mais comprenait plus vite que moi.
Cette anne-l, j'tais choisie par l'enseignant Thuan en physique pour participer au concours inter-collgial de la province de Hau Giang (Hau Giang est aujourd'hui dcoup en 2 provinces Cần Thơ et Sc Trăng). Aprs la comptition je n'avais pas obtenu de bons rsultats scolaires. A la 12 anne nous tions trs occups et travaillions trs dur. J'avais d prendre des cours complmentaires privs en mathmatiques et en anglais. Afin de prparer l'examen de ces quatre matires obligatoires - physique ou la biologie, la chimie (qui sera annonc la fin du semestre), sous rserve de la composition (comme obligatoire) et langlais, la littrature ou l'histoire, la gographie ( annoncer la fin du premier semestre). Nous avions d nous concentrer sur les 4 matires principales la prparation de l'Examen d'admission de l'Universit, comme les mathmatiques, Physique, Chimie universitaire. My Trinh et moi nous faisions nos devoirs ma maison. A partir de ce moment-l nous tions moins intresses l'anglais et notre professeur d'anglais nous avait rappel: ''Si vous vous tes trop concentres sur l'examen d'entre universitaire, vous risquiez chouer le diplme d'tudes secondaire''
Aprs l'achvement de l'examen du second semestre, l'anne scolaire a pris fin Hoang Dieu. Nos cours frent interrompus car nos enseignants taient trs occups d'autres tches comme la prparation et la rvision des examens. Nos amis My Trinh, Cam Dao et moi nous avions sorties de l'cole quelque fois pour chercher quelques choses dguster comme les grenades, le th vert, vermicelle la soupe de poisson (Bun nuoc leo), etc ... Nous tions autorises sortir l'cole pendant la journe parce que l'agent de scurit me connaissait tandis que dautres lves ont d rester dans la classe. Elles causaient et parlaient de l'avenir, mais je n'avais rien dit un mot parce que je n'avais aucune ide de ce que je ferai. My Trinh tait ma meilleure amie et javais partag mon histoire avec elle, mais j'avais soigneusement utilis des mots dlicats avec elle aussi. Elle avait un bon caractre et elle ne m'avait jamais demand mon plan.
Aprs deux semestres passs, j'avais obtenu une autre mention tudiante avance. A partir de ce moment-l ctait fini le temps de faire des devoirs tard dans la nuit et la cuisine tt le matin avant l'cole. Peu de temps aprs, j'avais quitt Soc Trang et m'tait rendu Sai Gon pour prparer mon examen d'entre l'universit. J'ai laiss mon vlo mini ma jeune sur. Le vlo nous transportait tous les jours Hoang Dieu pendant 2 saisons. Il avait gard tant d'amours de nos surs. Il avait tmoign autant de rencontres de nos surs parce que les ''Cinq princesses de la famille du dragon'' taient des jolies filles qui taient classes comme ''les jolies fleurs de Hoang Dieu''. On nous avait donn le nom comme  les filles au longs cheveux .
        Peu de temps aprs l'examen de fin dtude secondaire, la fin de juin, j'avais reu un appel tlphonique de ma tante:
''Tu as reu une bonne note de l'examen d'obtention de diplme''
J'tais trs heureuse et satisfaite de ce rsultat. J'tais finalement relaxe en vue de prparation de l'examen d'entre l'universit. Les examens avaient marqu une priode de transition difficile du lyce Hoang Dieu l'universit pour tous les lves.
Pendant tout le sjour Saigon, j'avais rencontr parfois Dinh. Mon pre lui avait donn mon adresse personnelle. Dinh m'a invit boire un verre quand jhabitais sur la rue Le Van Sy (ou rue Truong Minh Giang avant 75).
Dinh poursuivait ses tudes l'Universit de Polytechnique (ou Phu Tho avant 1975) alors que je poursuivais mes tudes au Collge de Pcherie. Dinh est venu notre place et a parl ma sur. Elle tait sympathique avec Dinh parce qu'il tait un beau garon et avait suivi la mme carrire quelle. Par consquent, elle tait trs intresse discuter de tout ce qui concerne son champ d'exprience. Enfin, Dinh m'a invit aller prendre un verre et ma sur m'a encourag:
''Allez, chrie
Dans mon esprit Dinh tait considr comme un ami, un compatriote de la ville. Rien d'autre. Aprs avoir sorti plusieurs fois Dinh a commenc me demander d'tre sa petite amie:
''Tuyet veux-tu devenir mon amie? ''
''Pourquoi? '' demanda- je
''Parce que nous sommes des bons amis depuis longtemps'' Dinh a dit
''Oui, nous sommes des amis proches, mais nous ne sommes pas des amoureux'' rpondis-je.
''Dinh minsiste d'aller plus loin dans notre relation amicale'' a dit Dinh
''Je ne le crois pas'' rpondis-je.
Pendant le sjour Sai Gon, Dinh vivait dans un dortoir de Bach Khoa tandis que nous dmnagions dans le district 5. Alors Dinh habitait prs de notre maison. Parfois Dinh tait venu chez moi et nous avions bavard comme deux bons vieux amis. Notre relation restait en tant qu'amis et ne pouvait pas avancer plus loin.
La dernire fois que nous avions rencontre en 1991-92, Dinh perdait sa patience et me disait:
''Est-ce que tu m'aimes? ''
''Non, nous sommes toujours des amis'' Je l'avais dit
''Peut-on aller loin dans notre relation, plus que des amis? par exemple, comme amoureux'' Dinh insistait.
''L'amiti reste toujours l'amiti qui est difficile changer avec Tuyet'' Je l'avais rpondu.
''Alors tu penses toujours que nous sommes des bons amis'' Dinh insistait encore.
''Oui, comme a''. J'avais ri.
Aprs cette rencontre, Dinh s'tait mari et avait travaill comme directeur pour une compagnie de transport situe Soc Trang et menait une belle vie.
L't 1997, je revenais visiter de nouveau le lyce Hoang Dieu afin de donner des dons aux tudiants pauvres qui avaient trs bien russis l'cole et les enseignants qui taient en situation financire difficile. J'avais rencontr des vieux enseignants comme M. Duyn, Mme Anh, Mme Thuy et M. Thanh. Trois de ces quatre professeurs taient ''tuteurs'' de nos classes. J'tais heureuse et touche en ce moment parce que je ne pouvais plus avoir la chance de revoir tous ces trois enseignants en mme temps et mme lieu de nouveau. Je souhaitais qu'ils soient toujours l et en bonne sant. Je ne pourrais pas dcrire toutes mes sentiments ce moment-l comparant la premire journe dans cette cole Hoang Dieu.
Notre vlo tait utilis par nos surs et moi depuis longtemps. Je l'ai donn la fille de notre collgue de travail car elle a besoin d'un vlo pour aller l'cole tous les jours comme moi. Le temps a chang, des hauts et comme des bas dans la vie. Mais dans mon cur je veux toujours voir mon vieux vlo en acier inoxydable pour toujours. J'espre que quelque part dans cette ville, quelquun continue d'utiliser ce vlo et le remercier comme moi pour toujours.
Le vlo d'autrefois ne nous accompagne plus et mon pre ne prend plus soin de lui parce qu'il nous a quitts jamais, ainsi que le vieux vlo. Je ne sais pas sil existe encore en bon et parfait tat? Quelque part, j'espre qu'il demeure encore intact, ainsi que l'image de mon pre tant avec cinq surs qui y sigent. Je me souviens de mon pre qui nous avait dit:
''Dinh est un bon gars, pourquoi tu ne voudrais pas te marier avec lui"
Dinh a souvent contact ma sur pour obtenir mon email. Nous gardons encore nos contacts comme des bons vieux amis denfance. Il ma envoy sa rcente photo. Il a toujours l'air trs gentil et lgant aujourd'hui. Je pense que j'ai perdu un amour d'enfance de ce jeune tudiant innocent.
J'ai le dsir de revenir l'ancien temps afin de trouver des amis d'enfance pour des moments inoubliables comme le son des cloches l'cole, revivre de vieux souvenirs de l'amour dtudiant et dans un coin de la classe o il y a quelqu'un me regardait pendant les heures d'entranement physique et de faire des promenades en vlo autour de Soc Trang avec un petit ami.
Et ce jour-l dans une ambiance chaleureuse avec mes cinq frres et cinq surs qui aiment souper ensemble avec nos parents, couter attentivement les paroles de mon pre avant d'aller l'cole:
''Roulez avec prudence, les enfants''
Comme le temps passe, prs de 20 ans, je pense toujours mon ancien vlo. Le temps pass lcole revient toujours dans mon esprit avec les devoirs difficiles, les efforts incroyables pour passer les examens, les promenades au long des rues de Soc Trang pendant la saison de pluie et sche avec mes surs. L'amour et lmotion de mes surs qui ne pouvaient pas ncessairement tre dcrits par des mots. Que nous sommes disperss partout dans le monde entier, mais nous avons la mme orientation et guide de nos parents. Nous pensons toujours les uns des autres et parfois je raconte cette vieille histoire mes surs  ce vieux vlo est considr comme un patrimoine, c'est notre amour et il a les mmes sentiments que nous . O est-il maintenant? Est-ce quil existe encore ou il vieillit avec le temps comme nous. Ou quelques parts peut-tre les gens le jettent dans un coin ou dans un tas d'ordures. J'espre que la personne qui possde ce vlo aujourdhui, lors de la lecture de ce mmoire, s'il vous plat le garder et le caresser comme un sentiment respectueux de nos cinq surs du vieux temps de Hoang Dieu.

Le vlo de mon enfance dautrefois
Le vlo transporte lamour de nos surs

Mme amour de mon pre ce jour-l
Dsir de revenir au bon vieux temps
Retrouver l'amour innocent dautrefois
En regardant l'arbre flamboyant dans la cour d'cole
Hoang Dieu dautrefois
La cour d'cole, le son de tambour pour lentre de classe
Entre les rcrations et d'exercice
Le temps de fin d'cole, de dire adieu
Au revoir jamais la vie dtudiant
Avec de vieux amis, lancienne classe
Ecole Hoang Dieu avec le vlo dautrefois
.

Nguyen Thi Tuyet HD 83-86 crit au printemps-2010 Bruxelles
dit par Nguyễn Hồng Phc HD 67-72

Nederlandshversie
DE FIETS VAN WELEER
Tinh Tam 3 was de naam van mijn basisschool van de 1e  tot de 9e  graad. Het jaar 82-83 was het laaste schooljaar. Ik had toen een aantal heel goede vriendinnen My Linh, Thuy Ha, Phuong Linh, Thu Loan, Bang Tuyet en ik, ik zelf  het geen mooie voornaam.
My Linh woonde ditchbij het huis de lerares Tho,  Thuy Ha woonde  vlak bij het huis van My Linh had een grote appelboom naast de ingang de deur,  Phuong Linh woonde nabij de brug Tra Men'', Thu Loan woonde dichtbij de Thien Ho Brug Haar vader was ''een officieer van het oude regime voor oorlog van 75'', Het huis van Thu Loan was zeer groter appel bomen en vele tamarindebom en een vijver. Het huis van Bang Tuyet daarentegen  verder gewoon en bevond zich in dezelfde buurt als dat van Thu Loan. Mijn huis was dichtbij de school : slechts twee minuten lopen naar de schoolpoort.
Tijdens het laatste jaar hadden mijn vriendinnen en ik een ruzie . Onze groep werd herleid tot 5. Sindsdien was ik alleen. My Linh was slim, de anderen volgden haar. Ik was verdrietig en eenzaam tijdens het schooljaar. Elke dag ging ik naar school en liep twee sessies :n smorgens en n s middags. Soms tijdens mijn vrije tijd zat ik op het balkon van de tweede verdieping te kijken naar de weg. Ik observeerde de voorbijgangers, want mijn huis is gelegen op de belangrijkste weg die leidt naar het centrum van Soc Trang. Ik heb vaak een fietstocht  willen doen naar school zoals de anderen, maar mijn familie had slechts een vrouwelijk fiets die gemaakt was van roestvrij staal en die erg zwaar was.Hij was ook niet uitgerust met een mandje waar ik de schoolvoorwerpen kon in vervoeren. Ik wist dat en in de provincie Soc Trang nog maar een paar van zielke modellen gebruikt werden.
Aan het einde van het schooljaar, is Phuong Linh bekroond met een certificaat van verdienste voor''goede leerling''. Ik kwam slechts 0,1 punten te kort om die een ook te verdienen. Daarom was mijn naam niet in de lijst goede leerling.
Ik voelde me heel verdrietig omdat het systeem niet eerlijk was. Iedereen kende onze capaciteiten tijdens het schooljaar. Na de prijsuitreiking werd ik uitgeroepen tot''gevorderde student''. Maar dat jaar hebben we heel hard moeten studeren om te kunnen slagen voor het toelatingsexamen van de Hoang Dieu School.
We hebben gedurende vele jaren samen een hoop plezier beleefd. Spijtig dat een kinderruzie daar een einde aan heeft gemaakt.We hebben gen voord met elkaar gesproken .Tijdens het een de examen zat ik naast Bang Tuyet, want wij hebben dezelfde naam. Na het voltooien van het examen ben ik gestopt met schrijven en heb ik de kopie nog n keer herlezen vr haar in te dienen bij de examinator. Bang Tuyet was niet in staat om  te schrijven : het onderwerp was te moeilijk voor haar. Ze was bang een nul te krijgen. Ik was erg zeker over mijn examen. Opeens  vroeg Bang Tuyet me:
"Hoenmoet ik beginnen?''
Je moet gewoon in verband met deze gebeurtenissen tijdens de CHI DAU periode. Wees niet bang als het verhaal niet volledig klopt. Antwoordde ik.
Daarna heb ik een paar concrete voorbeelden aangehaald, Bang Tuyet begreep toen het onderwerp en begon te schrijven. Ik kreeg de vermelding "zeer goed" voor mijn examen, maar ik was teleurgesteld omdat ik het certificaat "goede leerling" door de niet had ontvangen. In normale omstandigheden is een combinatie van de vermeldingen "zeer goed" en een goede leerling''in het laatste schooljaar, voldoende om te worden vrijgesteld voor het toelatingsexamen aan de Hoang Dieu High School. Ik moest een overgangsexamen afgelegen aan de Hoang Dieu High School. Phuong Linh moest ook aan het examen deelnemen zoals de anderen. Ze was geen uitstekend student, Ze had wel altijd ''Geluk''.
Na het behalen van graad 9, concentreerde ik me op de voorbereiding van het toelatingsexamen voor de Hoang Dieu. Ik deed het heel goed de dag van dat examen vroegen mijn ouders aan onze oom genoemd Cu Na om mijn resultaat na te gaan. Ze gaven hem hier voor mijn registratie nummer. Cu Na was ook leraar wiskunde in de Hoang Dieu middelbare school. Zijn echte naam was Quang. Cu Na het optellen van alle punten, haastte Cu Na zich naar ons huis ,naar mijn ouders en deelde hen mede dat ik 9.75 op 10 had voor wiskunde. Er waren een paar studenten die 10 bereikt meer dan 10 op 10 hadden. Op dat moment was ik erg gefrustreerd omdat ik niet begreep waarom ik dat niet meer dook geen 10 had ontvangen. Toch kreeg ik een zeer hoge score op het toelatingsexamen voor de middelbare school Hoang Dieu.
De eerste dag van Hoang Dieu High school was op 05.09.1983. Ik was gelukkig  met de Mini fiets die mijn vijfde zus mij na gelaten had. De fiets werd vele jaren gebruikt door mijn oudste zus van CHI BAY. Al mijn zussen hield de fiets in gode staat. Ze maakten hem  dagelijks schoon.Hij glansde als: de
Bel, de wielen, het stalen kader, enz .... Mijn vader heeft er ook zorg voor gedragen. Daarom had ik ook dezelfde regels te volgen. Mijn 2 oudere zusters vertrokken de universiteit naar Sai Gon, mijn zus de Chi Bay en ik deelde toen de fiets. Ze gebruikte het in de ochtendklasse, ik in de middag. We gebruikten het zorgvuldig. Mijn familie had vijf jongens en zes meisjes. Mijn vader noemde ons als Ngu Long Cong Chua de  wat zoveel betekent als: vijf prinsessen van de draak familie" Hij bedoelde dat als grapje. Het leeftijdsverschil tussen de 5 meisjes is telkens 2 jaar.Behalve voor Chi Hue en Chi Bay die 4 jaar in leeftijd verschilden. Chi Bay zat toen in rang 12, het laatste jaar op de middelbare school terwijl ik in rang 10 zat, het eerste jaar in Hoang Dieu.
Op de eerste dag op school, was ik opgewonden, omdat ik nieuwe kleren droeg met wit overhemd, zwarte broek en ook omdat ik met de Mini fiets mocht rijden. Ik kon niet beschrijven wat ik voelde toen ik voor de  Hoang Dieu poort stond in realiseerde dat ik een adolescente geworden was .
Bij het betreden van de school poort, moesten we van de fiets stappen en een eindje lopen. Wanneer  koppige jongens toch het schoolterrein op fietsten, dan vroeg de bewaker hen om van de fiets te stappen. De bewaker wist dat mijn oudste broer in Frankrijk was. Hij was daar werkzaam en woonachtig geweest gedurende vele jaren. Hij kwam terug naar Vietnam om er te werken als bewaker voor Hoang Dieu middelbare school. Ik begreep niet waarom hij toegelaten werd om te werken voor de Hoang Dieu.
Toen mijn naam op de lijst van de 10A4-klasse, waar Engels de eerste taal, was ontmoette ik Phuong Linh en Thu Lan in dezelfde klas, Bang Tuyet, My Linh, Thuy Ha zaten in klas10A3. Daarom besloten we weer vrede te sluiten omdat mijn klasse naast de hunne was. Ze speelden samen maar My Linh moest de klas vroegtijdig verlaten wegens financile moeilijkheden omdat ze het land wou verlaten. Dus onze groep was teruggebracht tot vijf meisjes. Ik zat bij de eerste tafel met Hoang Oanh ,Phuong Linh en My Trinh. De volgende tabel bestond uit Dinh, Thinh, en Ngan. Ik deed geen moeite om uit te kijken naar nieuwe vrienden. Alles was nieuw, de school, de klas de gezichten. Alleen Phuong Linh, Thu Loan waren mijn oude vrienden, de rest van de klas kwam uit alle hoeken van de provincie Soc Trang's zoals Truong Khanh, Phu Tam, Tam Dai, enz .... Onze klas lerares was Chuyen en een meisje genaamd Dung de klas leider. Er waren 35 meisjes en jongens in onze klas.
Elke dag ging ik s middags aan fiets naar school en mijn zus s ochtends. De fiets reed zonder problemen op de weg, mijn zus en ik  droegen er zorg voor en mijn vader keek hem regelmatig na.
Na een paar maanden raakte ik de Hoang Dieu School gewoon en  begon langzamerhand nieuwe vrienden te maken. We Phuong Linh, Thu Loan, en ik  waren allemaal in dezelfde groep vrouwen en de mannelijke groep bestond uit Dinh, Thinh, en Ngan. De mesten onder hen waren jongens, maar Dinh en Ngan waren knapper op. Een dag na schooltijd vroeg Dinh beleefd of hij mij geschiedenisboek mocht lenen. Ik nam het  onmiddellijk uit de boekentas en leende het aan Dinh. De volgende dag  na schooltijd belde Dinh me op en zei:
Dinh heeft het boek teruggeven en mij bedankt .
Ik bracht het mee naar huis en voelde iets zwaar  in mijn boek, ik opende het boek en zag een omslag met een brief, een mooie kaart, met liefdevolle pozie:
''Ze heeft mooie ogen,
Hoe blij ben  ik wanneer ik haar zie ...''
Ik was  verrast en scheur de  het meteen want als iemand anders of mijn zus het zou zien dan had ik een probleem. Vanaf die dag gaf Dinh mij elke dag een brief en hadden we een afspraak in het huis van de lerares. Thuong was onze klasgenoot die woonde met haar, Thuong woonde in Truong Khanh en ze werd gerangschikt als een "goede leerling". We ontmoetten elkaar in het huis van de klas lerares, we zaten gewoon meer en zeiden niets. We luisterden naar lerares toen ze sprak. De volgen de dagen had Dinh vaak en afspraak bij haar thuis. Ik had dat niet graag omdat de klasgenootjes vermoedden dat er iets was tussen mij en Dinh. Er was niets gebeurd tussen ons. Daarna was ik heel boos op Dinh en ik begon hem te haten zonder reden. Ik wilde niet meer praten met Dinh. Ik voelde mij belachelijk. Toen Thinh een brief van Dinh overmaakte aan mij, weigerde ik en zei:
Stuur geen brieven meer naar mij
Deze verhalen waren alleen bekend bij Dinh, Thinh, Ngan en me zelf. Niemand wist van dit geheim.
Elke dag reed ik  met de fiets naar school met Phuong Loan, Dinh
probeerde vaak naast ons te rijden of ons voorbij te steken. Een keer hoorden we een boem ''Hij was gevallen en Phuong Loan begon te  lachen
''jDit isje  verdiende loon probeer niet te concurreren met meisjes".
We giechelden, maar niet zo hard, we waren bang dat Dinh het kon horen.
De 10e klas was een overgangsjaar tussen de 9e klas en de middelbare
school. We hadden enkele nieuwe vakken zoals rekenkunde en algebra studenten uit de 9e klas werden middelmatige studenten in de 10e klas. Dit was met name het geval van Thuong, want wiskunde was het moeilijkste vak net als Biologie en Scheikunde. Daarom moesten we een aanvullende cursus volgen die niet gemakkelijk was op dat moment. Een van onze klas genoten Thu Loan  ontdekt lerares KA, die in haar buurt woonde  en wiskunde les gaf. Ze was een nieuwe lerares dus was haar methode niet erg goed, maar we hadden geen andere keuze. We waren 5 meisjes die niet in dezelfde klasse zaten maar we betaalden hetzelfde  collegegeld. Ik was vrij goed voor deze materie. Aan het eind van de 10e  klas.
Tegen het einde van Nieuwjaar, organiseerde de HD een muziekgala verzorgd door de studenten. Ik componeerde een dans in de klas, daarna hielp de turn lerares ons onze dansstijl te verbeteren. Het gala duurde tot 10 uur. Het was te laat om naar huis te gaan en Hoang Oanh vroeg ons te overnachten bij haar thuis. We waren met vier meisjes. Dan hebben we besloten tot de volgende ochtend in haar huis te blijven en hebben onze families op de hoogte gebracht. Die avond ontmoetten we haar broer Quach Huy Chien, die studeerde in dezelfde klas van mijn zus, maar in de Franse groep. Hij was een schrijver, toen hij slechts 10 jaar oud was, won hij de beste componist prijs op dat moment. Hij heeft veel talent voor muziek, misschien omdat hij een bepaald gen van zijn Vader had gerfd. Hij speelde gitaar en ik zong tot in de vroege ochtend. Wij waren dan ook moe en gingen slapen.
Zo heb ik Chien dus leren kennen. Ik was  volgde de middag cursus. Hij was in de ochtend klas. We zagen elkaar wel eens. Hij reed op de grijze fiets, terwijl ik op mijn Mini fiets reed een fietsgemaakt van roestvrij staal. Soms reden we samen rond Soc Trang voor het plezier. Mijn klasgenoten begonnen geruchten te verspreiden over ons. Dinh voelde zich ongemakkelijk over die geruchten, want we reden rond de Soc Trang gewoon voor de lol.
Het werd zomer en op de laatste dag in de klas hebben we taart gegeten en Coca gedronken op een origineel afscheidsfeest van de klasse 10A4.
Quynh was onze vriend uit de andere klas en hij kende Chien en mij. Hij was de vriend van Thuong. Quynh bezocht onze klasse en speelde gitaar, hij zong heel goed, Dinh zag dat hij mijn vriendje was. Dinh keek ongemakkelijk, iedereen zag het. Ik kreeg opnieuw de vermelding "gevorderde student" dat jaar. Het was het einde van het eerste jaar in de Hoang Dieu school.
Zo kwam ik in de 11e  graad, dit was het tweede jaar op de middelbare school. Mijn zus begon haar universiteit in Thu Duc. Daarom liet ze mij de fiets. Elke ochtend had ik de verantwoordelijkheid liet om thee en ontbijt klaar te maken voor mijn ouders en de hele familie. Vervolgens fietste reed ik naar school. Mijn klas was 11 A4 en onze nieuwe leraar Duyen genaamd gaf ons les in wiskunde en Politiek. We waren vaak ook moe omdat wiskunde geen ervaring had  met lesgeven. Ik was verplicht cursussen in de natuurkunde van Anh en Wiskunde van Nhi leraar en Huong leraar te volgen.
Ik presteerde heel goed voor wiskunde en fysica. Ik begon mij steeds te interesseren  voor deze vakken. Tegelijkertijd waren we bang voor toenmalige wiskunde leraar, omdat hij zo slecht les gaf. Op een dag dat onze wiskunde leraar ziek was, brachten  we hem een bezoek aan zijn huis in Dai Tam Hij had veel groeten en suikerrietstaand in de tuin. Ik herinner me dat hij een stuk suikerriet afsneed en het ons te eten gaf .
Hij was zeer vriendelijk, maar vanwege zijn slechte onderwijsmethode, kon hij zijn ideen niet volledig over brengen op ons. In de 11e  klas, moesten we veel openbare arbeid verrichten zoals het graven van visvijvers na school, het poten van aardappelen, rijst, enz. .. Dinh was de klassenleider op dat moment, hij hielp me veel met dat zware werk. Op een dag,had onze school een quiz wedstrijd voor studenten georganiseerd, Dinh, ik en de andere vriend namen deel. Maar Dinh was heel slim. Dinh beantwoorde de vraag, zo snel dat ik niet op de klok kon slaan om de vragen te antwoorden. Dinh gaf me de kans om te antwoorden op enkele vragen. Vanaf dat moment verder wij vrienden. We spraken over allerlei zaken behalve over de relatie meisjes jongens.
Gedurende deze periode reed ik vaak rond Soc Trang met Chien. Ik had minder de gelegenheid om dat te doen want ik moest veel studeren . Ik moest mij voorbereiden op het universitaire toelatingsexamen. Daarom had ik ook maar een beperkte tijd om hem te ontmoeten. Het resultaat van dit jaar was dat ik opnieuw de vermelding gevorderd student ontving.
Gedurende reed ik die dag met de mini fiets naar de Hoang Dieu school. Daarna moest Ik mijn fiets achterlaten in Soc Trang omdat ik naar  Sai
Gon ging  voor de voorbereiding van mijn Universiteitsexamen. Ik miste mijn fiets enorm en ik moest met een andere fiets met grot wielen rijden, want met mijn Mini fiets konden we niet ver gaan in grote stad als Saigon. Na drie zomermaanden in SG, kwam ik weer terug naar ST daar het laatstejaars high school af te maken.
Chien kwam naar mijn huis en vroeg verschillende keren aan mijn zus of hij mij kon zien.
Chien wilde uitgaan met mij, maar ik wil de niet, dus zei ik per ongeluk
''Ik heb geen tijd om meer om uit te gaan met u, ik moet studeren''
''Wij kunnen af en toe eens uitgaan niet altijd antwoordde Chien
''Sorry, ik kan niet zei ik
Dan zijn we uit elkaar gegaan. Chien weende en ik voelde schuldig maar mijn hart was gesloten omdat ik niet hield van hem. Ik voelde hem aan als iemand die interesse in mij had omdat ik jong was Ik nam afscheid van hem en stopte met zingen .
Ik zat nu in rang 12, onze nieuwe leraar Thanh selecteerde allen de beste studenten uit verschillende klassen. Daarom waren mijn nieuwe klasgenoten gerangschikt als goede leerlingen uit andere klassen uit. Onze vorige groep bleven alleen Trinh, Cam Đao en Phuong Loan, Thu Linh werd overgeplaatst naar een andere klasse, en zat naast Trinh. Ik leerde zeer goed. Mijn nieuwe klasse 12A1 had een mannelijke groep die bestond uit 4 klasgenoten namelijk Su, Hai,Tam en Anh ze waren alle 4  erg slim. Ze waren erg goed in wiskunde, chemie en biologie. Ze droomde ervan om apothekers te worden. Niemand was beter dan hen en het was bijna onmogelijk om ze te overtreffen in deze materies. Maar mijn specialiteit was Natuurkunde en Wiskunde.Ik was vooral goed in intergratie. Ik volgde de aanbeveling van mijn zus en concentreerde mij op deze materies omdat ze de basis van de universitaire wiskunde zijn. Mijn zus gaf me haar wiskunde boek met voorbereidende oefeningen  geschreven door de docent Huong leraar waarin vragen en oefeningen zeer goed voorbereid en ze zei:''Als ik in staat was om al deze oefeningen op te lossen,dan hoefde ik niet bang te zijn voor welk examen ook.
Ik werd aangesteld als penningmeester voor de klas. Ik kon niets trots zijn op deze functie want ik had altijd tekorten. In dit jaar was ik vaak ziek omdat ik hard moest werken en veel stress had op school. En we moesten in de namiddag arbeid verrechten zoals schrapping bamboe die bestemd was voor de uitvoer . Dinh hielp me altijd en we werden opnieuw vrienden. De andere klasgenoten plaagden ons opnieuw. In mijn hart was ik niet meer boos en Dinh was zeer goed in wiskunde, natuurkunde, scheikunde, en had een goed geheugen voor vakken als geschiedenis en aardrijkskunde. Hij besteedde minder tijd aan de studie, maar hij begreep beter dan ik.
Dat jaar was ik uitverkozen door de docent Thuan leraar in Physic om deel te nemen aan de intercollegiale wedstrijd van de Hau Giang (Hau Giang is vandaag opgesplitst in de provincies Can Tho en Soc Trang). Na de wedstrijd heb ik niet goed kunnen presteren op school. In de 12e  klas moesten we heel hard werken. Ik moest bijlessen nemen voor wiskunde en Engels. Dit om het eindexamen te kunnen voorbereiden werden verplicht. Er waren 4 verplichte materies: Wiskunde, Engels,Biologie en Geschiedenis. We moesten ons  concentreren op die 4 belangrijke materies ter voorbereiding van eindexamen. My Trinh en ik maakten ons huiswerk bij mij thuis .Vanaf dan waren we minder genteresseerd in Engels en onze leraar Engels verwittigden ons Als we te zeer gefocusseerd zijn op het toelatingsexamen aan de universiteit dan riskeren we niet te slagen op de middelbare school
Na de examens van het tweede semester ,eindigde mijn carrire aan de Hoang Dieu school veel van onze lessen werden onderbroken omdat de leerkrachten bezig waren met andere taken zoals de voorbereiding en de evaluatie van de examens. Onze vriendinnen My Trinh, Cam Đao en ik gingen buiten de school eten. We aten handgranaat zaad vruchten, vermicelli in de modder vissaus (bun nuoc leo ,broodje) en dronken groene thee enz ... We mochten de school verlaten tijdens de dag omdat de bewaker me kende ,andere studenten moesten in de klas blijven. We zaten te kletsen en te praten over onze toekomst , maar ik zei geen woord, want ik had geen idee wat ik ging doen. My Trinh was mijn beste vriend en ik vertelde haar mijn verhalen.Ik zorgde en altijd voor een nederig taalgebruik te hanteren. Ze had een goed karakter en heeft me nooit naar mijn plan gevraagd.
Na twee semesters, had Ik nog altijd de graad van "gevorderde student". Vanaf dan hoefde ik geen huiswerk meer te makens avonds laat en ook niet meer te koken s ochtends voor ik naar school ging later verliet ik Soc
Trang en ging naar Sai Gon om daar toelatingsexamens voor de universiteit te bereiden .Ik liet mijn mini fiets aan mijn zus. De fiets vervoerde ons elke dag naar school tijdens mijn  Hoang Dieu periode.  Er waren veel herinneren verbonden aan deze fiets .Hij was de getuige geweest vele avonturen van mij  en mijn zusters. De ''Vijf prinsessen van de draak familie''waren heel leuk uitziende meisjes die bekend stonden  als'' de mooie meisjes van Hoang Dieu''. Ze noemen ons de meisjes met de lang staart .
Een paar dagen na de middelbare school examens, eind juni kreeg ik een telefoontje van mijn tante:
''je hebt een hoge punten behaald op je middelbare school examens''
Ik was erg blij en tevreden met die score. Ik was ontspannen en begon met de in
voorbereiding voor de toelatingsexamens voor de universiteit. De examens waren een moeilijke overgangsperiode voor alle studenten.
Tijdens mijn verblijf in Sai Gon, ontmoette ik soms  Dinh .Mijn
vader gaf hem mijn huisadres.Dinh nodigde me uit voor een drankje ik woonde toen in de Le Van Sy straat (vroege de Truong Minh Giang straat genoemd voor 75).
Dinh studeerde  aan de Universiteit van Polytechnic (of Phu Tho vorige 75) terwijl ik studeerde aan het visserij College. Dinh kwam naar onze woonst en praatte met mijn zus. Ze vond Dinh leuk, want hij was een knappe jongen en hij volgde studies als hij. Daarom was ze erg genteresseerd om te chatten met hem over alles wat verband hield met haar vakgebied. Hij nodigde me uit om iets te gaan drinken en mijn zus moedigde me aan:'' aanvaardt de uitnodiging ! .
Ik beschouwde Dinh als mijn vriend ,een streekgenoot .Niets anders. Nadat ik meermaals met Dinh was uitgegaan, begon hij te smeken dat ik zijn vrienden zou worden:
''Tuyet, kan je mijn vriendin worden?'' .
''Waarom?vroeg ik .
''Want wij zijn reeds lang zeer goede vrienden 'zei Dinh
''Ja, we zijn goede vrienden, maar wij zijn geen minnaars''antwoordde ik.Dinh drong aan om verder te gaan in onze relatie
''Ik denk van niet''', antwoordde ik. Tijdens zijn studies in Sai Gon , woonde Dinh in slaapzaal de Bach Khoa terwijl wij verhuisd en naar District 5 .
Dinh woonde in de buurt van ons huis. Soms kwam Dinh naar mijn huis en we praatten als twee beste vrienden. Onze relatie bleef vriendenschappelijk en kon niet verder gaan. De laatste keer dat we elkaar ontmoetten in was 91-92, Dinh had geen geduld meer en zei:
''Denk je dat,je je van me houdt?''
''Nee, we zijn gewoon vrienden''. Ik zei
''Kunnen we verde gaan in onze relatie en meer dan vrienden worden? geliefden bijvoorbeeld?''. Vroeg Dinh:
Vriendschap moet vriendschap blijven dat is moeilijk te veranderen met Tuyet''. Ik zei
''Daarom moet je altijd denken dat we zijn vrienden''. Drong Dinh aan.
''Ja,dat klopt . lachte Ik.
Een korte tijd later, trouwde Dinh en werkte voor een transportbedrijf als directeur in de  provincie ST en leefde heel goed.
In de zomer van 1997, bezocht ik nog eens Hoang Dieu en gaf geschenken aan de arme studenten die zeer goed presteerde op school en aan
leraren die in een moeilijk financile situatie waren. Ik ontmoette de leraar Duyen, de Lerares Anh, de Lerares Thanh Thuy en de leraar Thanh. Ik had les gekregen van 3 van deze leraren. Ik was blij toen ,want het was niet gemakkelijk om deze drie leraren te ontmoeten op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plaats .
Ik wenste dat ze zou  altijd  gezond zouden blijven. Ik kan moeilijk al mijn emoties beschrijven die ik toen voelde zo verschillend van wat ik voelde de eerste dag in deze school Hoang Dieu.
Onze fiets werd gebruikt door onze zusters en ik voor een lange tijd. Ik gaf hem het aan de dochter van  een van mijn collega's omdat ze behoefte aan een fiets waarmee  ze elke dag naar school kon gaan net als ik vroeger er is veel veranderd in mijn leven, ik heb gelukkige en moeilijke periodes gekend maar in mijn hart wil ik nog steeds mijn oude fiets ga maarkt van roestvrij staal terug zien. Ik hoop dat in mijn thuisstad iemand mijn fiets nog gebruikt en hem voor altijd zal appreciren net zoals ik dat deed .De fiets van vroeger maakt geen deel meer uit van ons leven net zomin als mijn vader die
er zo veel zorg voor droeg .Hij is net als de oude fiets uit ons leven gestapt. Ik weet niet of de fiets nog bestaat? Ergens hoop ik dat hij nog steeds intact is, aansmedende als het beeld van mijn vader en de vijf zusters die er op zitten. Ik herinner me dat mijn vader zei:
"Dinh is een goede man, waarom zou je niet met hem getrouwd".
Dinh heeft vaak contact genomen met mijn zus en naar mijn e-mail gevraagd. We hebben nog steeds contact met elkaar als vrienden. Ik vroeg aan
Dinh mij een recente foto op te sturen. Hij ziet er nog altijd heel mooi en elegant uit vandaag. Ik denk dat ik een jeugdliefde aan deze onschuldige student heb verloren.
Ik zou willen teruggaan in het verledennaar mijn jeugdvrienden en oude liefdesverhalen opnieuw beleven en opnieuw rond Soc Trang fietsen terwijl iemand me liefdevol gadeslaat.
Ik heb heimwee naar het warm gezin met vijf broers en zussen die genoten van het eten samen met onze ouders en allen die aandachtig te luisterden naar  wijzeraad van mijn vader voordat wij naar school gingen:
''Rijdt voorzichtig, kinderen''
Wat vliegt de tijd we zijn 20 jaar verder en nog steeds denk ik aan de fiets. Ik denk terug aan de schooltijd, hoe we wandelen langs de straten in Soc Trang, de regenachtige en zonnige dagen met mijn zus, de waarschuwingen de liefde en de zorg van mijn zussen. Het is moeilijk in woorden te beschrijven We leven nu verspreid over de hele wereld, maar ooit kwamen we uit dezelfde plaats.
Wij denken altijd aan elkaar en soms herinner ik me het oude verhaal en praten we met elkaar''Over deze oude fiets ons erfgoed, het is onze liefde en hij heeft dezelfde gevoelens als wij. Waar is hij nu? bestaat Hij nog steeds, of hebben mensen hem in een bepaalde hoek gegooid op een stapel vuilnis?. Ik hoop dat de persoon die de eigenaar van mijn fiets nu is, bij het lezen van onze herinneringen, de fiets zal koesteren als teken van eerbiedige liefde vanwege vijf zusters uit de rijd van Hoang Dieu.De fiets van mijn lang vervlogen jeugd

De fiets vervoert de liefde van onze zusters
Net als de liefde van mijn vader
Het verlangen terug te keren naar de goede oude tijd
En de liefde van het onschuldige studentenleven te herbeleven
Kijkend naar de vurige boom op het schoolplein
De Hoang Dieu school van weleer
Het schoolplein, geluid van de trommel voor het begin van de lessen
Tussen de recreatieve uren en de oefeningen
Het einde van het schooljaar en het afscheid
Vaarwel voor eeuwig onschuldig leven van de student
Met oude vrienden en voormalige klasse
De Hoang Dieu school met de fiets van weleer.

Nguyen Thi Tuyet geschreven in de lente - 2010 Bruxelles



Về lại mục lục của trang VĂN




Copyright 2011 - Hội i Hữu Cựu Học Sinh Trung Học HONG DIỆU Ba Xuyn - Bắc California - All rights reserved